Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Τουλάχιστον μέχρι να αλλάξει κάτι θα έχουμε ανταγωνιστικές φράουλες.

Αυτό που συνέβη στην Μανωλάδα Ηλείας είναι ο καρπός της πολιτικής των Ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια αλλά και η έλλειψη φιλότιμου και ανθρωπιάς από τους φυσικούς αυτουργούς αυτής της ελεεινής πράξης.. Δεν θα εξετάσω το γεγονός πως οι εργάτες ήταν αλλοδαποί και πιθανών παράνομα εισερχόμενοι στη χώρα μας γιατί αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αποπροσανατολίζει και θα χάνονταν η ουσία.

Μην έχετε καμία αμφιβολία πως αυτά τα καθάρματα που πυροβόλησαν τους εργάτες επειδή τόλμησαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους θα φέρονταν το ίδιο απάνθρωπα και σε Έλληνες. Η απληστία έχει κυριαρχήσει μέσα μας και εκφράζεται με πολλούς τρόπους άλλοτε με την ωμή βία και άλλοτε με πιο εξευγενισμένα μέσα απέναντι στον συνάνθρωπό μας.

Αυτό που συνέβη δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Ας θυμηθούμε πριν από κάμποσα χρόνια τον άλλον που είχε κλείσει τους εργαζόμενους του σε ψυγείο επειδή δούλευαν ανασφάλιστοι για να μη τους εντοπίσει η επιθεώρηση εργασίας και τόσα άλλα ευτράπελα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας κατά καιρούς, χωρίς να παραγνωρίζουμε πως τα περιστατικά που γνωστοποιούνται είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου στον εργασιακό μεσαίωνα που έχει δημιουργηθεί.  

Η κουτοπονηριά στο Ελληνικό επιχειρείν με την ανοχή και την ενθάρρυνση της πολιτείας κυριαρχεί. Ειδικά στην Ελληνική επαρχία οι εργασιακές συνθήκες θυμίζουν τον Αμερικάνικο Νότο με τους σκλάβους. Αδήλωτη εργασία, μεροκάματα της πλάκας και ωράρια που τα συναντάς στην εποχή των δούλων. Οι πολιτικοί επιθυμούν να νομιμοποιήσουν τέτοιου είδους καταστάσεις και με το άλλοθι της ανταγωνιστικότητας και της υψηλής ανεργίας που οι ίδιοι δημιούργησαν θέλουν να φτιάξουν ειδικές οικονομικές ζώνες.

Η στάση της πολιτείας στο συγκεκριμένο θέμα αποθρασύνει τους εργοδότες και ενθαρρύνει φαινόμενα σαν το περιστατικό της Μανωλάδας. Νιώθει ο εκάστοτε υποψήφιος εργοδότης πως βρίσκεται στο απυρόβλητο και μαθαίνει να ζει σε καθεστώς ατιμωρησίας. Το αποτέλεσμα είναι να μη προσπαθεί να φτιάξει κάτι υγιές αλλά κάτι που στηρίζεται στη λογική της αρπαχτής. Όλοι οι νόμοι και οι ρυθμίσεις που έχουν τεθεί σε εφαρμογή συνηγορούν στο να είναι κανόνας η εκμετάλλευση του συνανθρώπου μας πατώντας επάνω στην ανάγκη του για ζωή και υποβαθμίζουν τον εργαζόμενο σε αναλώσιμο εργαλείο της εκάστοτε επιχείρησης.

Όλα αυτά συμβαίνουν στο όνομα της «ελεύθερης οικονομίας». Το κράτος κρυπτώμενο πίσω από αυτόν τον όρο αποποιείται το ρόλο του ρυθμιστή και υιοθετεί μέτρα μόνο για την εξασφάλιση φθηνής παραγωγής ενώ υποκριτικά παραβλέπει το γεγονός πως η «ελεύθερη οικονομία» περιλαμβάνει και την κατανάλωση και αυτά τα δύο πρέπει να ισορροπούν. Πρέπει δηλαδή να διασφαλίζει και τη δυνατότητα των πολιτών του να αποκτούν με τις αμοιβές τους τα παραγόμενα αγαθά  Όσο αυτή η κατάσταση συνεχίζεται φαινόμενα σαν αυτό της Μανωλάδας θα τα βλέπουμε συχνά. Τουλάχιστον μέχρι να αλλάξει κάτι θα έχουμε ανταγωνιστικές φράουλες.

Δεν υπάρχουν σχόλια: