Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Λαμιακός πόλεμος


Γενικά Λαμιακός πόλεμος 323 π.Χ. – 322 π.Χ.
Με την είδηση αφενός του θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου και αφετέρου της συνεχιζόμενης παραμονής στη Διοίκηση του Αντίπατρου ως στρατηγός Αυτοκράτωρ του Ελλαδικού χώρου άρχισαν οι Ελληνικές πόλεις να επαναστατούν.

Με ψήφισμα της εκκλησίας του δήμου των Αθηνών, υπό τις πιέσεις της αντιμακεδονικής μερίδας που ηγούταν ο Υπερείδης, αποφασίστηκε η ένοπλη σύρραξη κατά του Αντίπατρου με τη συμμαχία και άλλων Ελληνικών πόλεων ως ιδανική ευκαιρία αποτίναξης της κυριαρχίας αυτού, παρά τις αντιρρήσεις του σώφρονα Φωκίωνα που δεν κατάφερε να τους μεταπείσει και να συγκρατήσει τη πατρίδα του σε ειρήνη. Έτσι καλείται ο Λεωσθένης να αναλάβει την αρχηγία των δυνάμεων των ομόσπονδων εν προκειμένω πόλεων, και να εκστρατεύσει κατά του Αντίπατρου στη Θεσσαλία. Με τους Αθηναίους συνέπραξαν οι Αιτωλοί, οι Αχαιοί, οι Αρκάδιοι και οι Κορίνθιοι που όλοι έστειλαν στρατό στις Θερμοπύλες. Εκεί έσπευσε ο Λεωσθένης από το Ταίναρο με 8.000 εναπομείναντες Έλληνες παλαίμαχους της μακεδονικής εκστρατείας τους οποίους και στρατολόγησε ως μισθοφόρους με 50 τάλαντα εκ των χρημάτων του Αρπάλου συγκροτώντας μια δύναμη 30.000 πεζών αναμένοντας τον Αντίπατρο που ηγούταν δύναμης μόλις 13.000 πεζών και 600 ιππέων

Μάχη της Ηράκλειας (323 π.Χ.)

Η σύγκρουση των δύο αντιπάλων δυνάμεων έγινε στη περιοχή της Ηράκλειας των Θερμοπυλών, παρά το σημερινό Μώλο. Η σφοδρότητα της μάχης εκ της αριθμητικής υπεροχής των δυνάμεων του Λεωσθένη ανάγκασε τον Αντίπατρο να αρχίσει την υποχώρηση και τελικά να καταφύγει στην οχυρή Λαμία αναμένοντας ενισχύσεις, εξ ου και η ονομασία «Λαμιακός πόλεμος».

Ναυμαχία των Εχινάδων (323 π.Χ.)

Κατά τον ίδιο χρόνο που συνέβαινε η μάχη της Ηράκλειας στις Θερμοπύλες ο Μακεδόνας στρατηγός και ναύαρχος Κλείτος ναυμαχούσε με τον Αθηναϊκό στόλο στις Εχινάδες νήσους της Αιτωλίας παρά τη Ναύπακτο. Η υπεροχή του μακεδονικού στόλου εκ 240 πλοίων επέφερε την ολική καταστροφή του Αθηναϊκού του οποίου ηγούταν ο Αθηναίος ναύαρχος Ηετίωνας.

Πολιορκία της Λαμίας (323 π.Χ.)

Ο Λεωσθένης ακολουθώντας τον Αντίπατρο αρχίζει την στενή πολιορκία της Λαμίας. Σε κάποια όμως αιφνίδια και ηρωική έξοδο – έφοδο των μακεδονικών δυνάμεων ο Λεωσθένης τραυματίζεται βαριά και μετά τρεις μέρες πεθαίνει αντικατασταθείς από τον Αντίφιλο μετά την άρνηση του Φωκίωνα. Ο Αντίφιλος μαθαίνοντας ότι έρχεται προς βοήθεια του Αντίπατρου ο στρατηγός Λεοννάτος με 20.000 πεζούς και 1600 ιππείς, σπεύδει στη Θεσσαλία 322 π.Χ. προς συνάντηση και σύγκρουση, όπου λέγεται ότι σε μια ιππομαχία φονεύεται ο Λεοννάτος. Περιέργως όμως ο πεζικός στρατός προχωρεί ανέπαφος και ενώνεται με τον εξερχόμενο της πολιορκίας στρατό του Αντίπατρου. Τότε φθάνει και ο στρατός του Μακεδόνα συνδιοικητή Κράτερου εξ 11.000 πεζών.

Μάχη της Κραννώνας (322 π.Χ.)

Ο Αντίπατρος συνεπικουρούμενος με τις μεγάλες ενισχύσεις, πεζικού στρατού άνω των 30.000, επιτίθεται κατά του Αντίφιλου όπου και συνάπτει μάχη παρά τη Κραννώνα1 στην οποία ο Αντίφιλος ηττάται «κατά κράτος» οι δε ομόσπονδοι σύμμαχοι διαλύθηκαν και μόνο οι Αθηναίοι και οι Αιολείς έμειναν μέχρι τη πλήρη καταστροφή. Μετά τη νίκη αυτή ο Αντίπατρος κατέρχεται και διερχόμενος τις Θερμοπύλες χωρίς κανένα εμπόδιο στρατοπεδεύει παρά τη Θήβα.

Αποσόβηση απόβασης

Εν τω μεταξύ ο Μακεδονικός στόλος, υπό το Κλείτο έχει ήδη φθάσει στις ακτές της Αττικής προς γενική απόβαση Μακεδόνων οπλιτών κατά των Αθηνών. Τη τελευταία όμως στιγμή ο Αθηναίος ρήτορας Φωκίωνας πείθει τον Κλείτο να μη προβεί σε τέτοια ενέργεια που θα χαρακτηριζόταν άνανδρη όταν η Αθήνα πλέον στερείται κάθε άμυνας (χωρίς στόλο και στρατό). Συνέπεια αυτής της παρέμβασης ήταν να αποτραπεί απόβαση και ο Μακεδονικός στόλος να αποπλεύσει. Στη συνέχεια ο Φωκίωνας προσερχόμενος στον Αντίπατρο μπορεί να μη κατάφερε να τον μαλακώσει αλλά τουλάχιστον πέτυχε να μη κατέλθει ο στρατός του στην Αθήνα.

Όροι συνθήκης

Ο Αντίπατρος θεωρώντας τους Αθηναίους ως πρωταίτιους του πολέμου απαίτησε τους ακόλουθους βαρείς όρους:

1) Αλλαγή του πολιτεύματος της Αθήνας από δημοκρατικό σε τιμοκρατικό, δηλαδή να θεωρούνται πολίτες της Αθήνας οι έχοντες περιουσία τουλάχιστον 2.000 δραχμών (της εποχής).

2) Οι Αθηναίοι να αποδεχθούν εγκατάσταση Μακεδονικής φρουράς στη Μουνιχία (σημ. λόφο Καστέλας ή Προφ. Ηλία και Μικρολίμανο).

3) Η Αθήνα να παραιτηθεί αξιώσεων και να αποχωρήσουν από τα νησιά Ίμβρο, Λήμνο, Σκύρο και Σάμο όλες οι Αθηναϊκές δυνάμεις κατοχής.

4) Η Αθήνα να αναλάβει τη καταβολή όλων των εξόδων του (Λαμιακού) πολέμου.

5) Τέλος η Αθήνα να παραδώσει όλους τους ρήτορες πολιτικούς της αντιμακεδονικής μερίδας με πρώτους τον Δημοσθένη και Υπερείδη.

Μετά την ήττα του στόλου τους στη ναυμαχία της Αμοργού το Σεπτέμβριο του 322 π.Χ., οι Αθηναίοι με μεγάλη τους λύπη αναγκάτηκαν να αποδεχτούν τους επώδυνους όρους και υπέγραψαν την ειρήνη. Μόνο το τελευταίο όρο δεν τήρησαν επειδή όλοι οι αντιμακεδονίζοντες είχαν διαφύγει κυρίως στη Πελοπόννησο.

Διωγμός των ρητόρων

Τον Οκτώβριο του 322 π.Χ. ξεκινά ο διωγμός των ρητόρων στην Αττική, Βοιωτία, Κόρινθο αλλά και σε όλη τη Πελοπόννησο. Τέσσερις εξ αυτών συνελήφθησαν στην Αίγινα στο Ιερό του Αιακού οι οποίοι οδηγηθέντες στον Αντίπατρο, στις Κλεωνές2 όπου διέτριβε, υπέστησαν βασανισμούς και εκτελέστηκαν, μεταξύ δε αυτών και ο Υπερείδης στον οποίο πριν την εκτέλεση του αφαιρέθηκε η γλώσσα. Ο δε Δημοσθένης που είχε διαφύγει πρόλαβε να πιει δηλητήριο που έφερε μαζί του λίγο πριν τη σύλληψή του στο Ιερό του Ποσειδώνα στη Καλαυρεία (σημ. νήσος Πόρος) στο προαύλιο του οποίου και θάφτηκε. Από το διωγμό αυτό κατά των αντιμακεδονιστών λέγεται ότι σώθηκαν μόλις 40 εξ Αθηνών και περί τους 100 που πρόλαβαν να καταφύγουν στην Αιτωλία.

Τέλος ο Αντίπατρος κάνοντας χωριστές συνθήκες με τις άλλες πόλεις και αφού ξεκαθάρισε τον κυρίως Ελλαδικό χώρο από τα Κεραύνια όρη μέχρι το Ταίναρο, πλην της Αιτωλίας, από τους αντιμακεδονίζοντες ρήτορες, ορίζοντας επιμελητή της Πελοποννήσου τον Κορίνθιο ρήτορα Δείναρχο επέστρεψε στη Μακεδονία

1) Κραννώνα: Η σπουδαιότερη μετά τη Λάρισα αρχαία πόλη κείμενη Ν.ΝΔ της Λάρισας.

2) Κλεωνές: Αρχαία πόλη κείμενη 80 στάδια από Κόρινθο προς Άργος.

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: