Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Σκέψεις για το δημοψήφισμα.

Μετά και το βροντερό ΌΧΙ του Ελληνικού λαού απέναντι στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και την ξενόδουλη κυβέρνηση, αυτό το άθλιο υποκείμενο που παριστάνει τον Έλληνα πρωθυπουργό προσδοκά να λάβει άφεση αμαρτιών για τα δεινά που μας έχει φέρει το μίσος του για κάθε τι Ελληνικό και να κερδίσει πολιτικό χρόνο, καταφεύγοντας στη λύση του Δημοψηφίσματος.

Παράλληλα επιχειρεί να κλείσει όλα τα εσωκομματικά του μέτωπα προσπαθώντας να βάλει όλα τα Πασοκικά πρόβατα μέσα στο μαντρί ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης. Ενεργεί εκ του ασφαλούς αφού γνωρίζει από τις δημοσκοπήσεις πως οι άβουλοι βουλευτές του θα στηρίξουν αυτό το μόρφωμα που παριστάνει την κυβέρνηση γιατί αλλιώς αν γίνουν εκλογές δεν θα βρίσκουν στην κάλπη ούτε την ψήφο τους.

Και αν τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και η οικογένεια Παπανδρέου έχουν κάποιες εγγυήσεις από τους ξένους πατρόνες για την επόμενη μέρα, για τους λοιπούς βουλευτές κανείς δεν θα νοιαστεί και θα ριχτούν όλοι μαζί στον καιάδα της πολιτικής ιστορίας από την Ελληνική κοινωνία.

Με μία πρώτη σκέψη θα έλεγε κανείς πως ο Τζέφρι είναι αφελής και αυτοκτονεί πολιτικά με το δημοψήφισμα γιατί δεν μπορεί να μην γνωρίζει από τώρα το αποτέλεσμα του το οποίο θα εκφράσει έμπρακτα την αντίθεση του Ελληνικού λαού στην ξένη κατοχή.

Αν το δούμε όμως πιο προσεκτικά γνωρίζοντας και τους μηχανισμούς προπαγάνδας του ΠΑΣΟΚ και πόσο επιδέξια τους χρησιμοποιεί διαπιστώνουμε πως δεν είναι αφελής αλλά αδίστακτος και πανούργος. Διότι στο δημοψήφισμα δεν θα επιδιώξει να αποτυπωθεί η βούληση του Ελληνικού λαού αλλά οι ανασφάλειες και οι φόβοι του χρησιμοποιώντας επικοινωνιακά τεχνάσματα και προπαγάνδα.

Αν παρόλα αυτά υπάρξει αρνητικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα για τα σχέδια της κυβέρνησης πρέπει να γνωρίζουμε πως τα δημοψηφίσματα δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Θα έχει κερδίσει πολιτικό χρόνο χωρίς πολλές αντιδράσεις δίνοντας κάτι στο λαό για να ασχολείται, αποπροσανατολίζοντας τον από την πραγματική πολιτική ατζέντα ενώ η κυβέρνηση θα εκτελεί ανενόχλητη στο παρασκήνιο τις διαταγές της Τρόικα.

Θα παραδεχόμουν τον Τζέφρι αν έκανε δημοψήφισμα με παράλληλη δέσμευση του για υιοθέτηση του αποτελέσματος στο πρώτο μνημόνιο τότε στο Καστελόριζο. Από εκεί και ύστερα τίποτε άλλο δεν έχει αξία εκτός από την παραίτηση του και την προκήρυξη εκλογών.

Η προσοχή μας σε αυτό το δημοψήφισμα δεν πρέπει να αποσπαστεί από τα ψευτοδιλήμματα που θα θέσει η κυβέρνηση αλλά πρέπει να εστιάσουμε στον πραγματικό στόχο που είναι η απόδειξη του αυτονόητου για άλλη μία φορά και είναι η άρνηση αποδοχής της ξένης κατοχής.

Κλείνοντας για σήμερα θα ήθελα να θυμίσω την απάντηση που είχε δώσει ο ίδιος ο Παπανδρέου σε ερώτηση Γάλλων δημοσιογράφων στο Παρίσι. Ρωτήθηκε τότε ο Τζέφρι γιατί στην Ελλάδα δεν κάνουμε δημοψηφίσματα και είχε απαντήσει πως ο Ελληνικός λαός είναι πολύ ανώριμος για να λαμβάνει σοβαρές αποφάσεις. Αυτό για να καταλάβουμε το πού έχει γραμμένη ο Τζέφρι την έννοια του δημοψηφίσματος.

Καλημέρα σας και καλό μήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: