Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Πολιτικές που χτυπούν την επαρχία

Αυτό που αποφάσισε η κυβέρνηση να πράξει με τη συγχώνευση των σχολείων αποτελεί άλλη μία μαχαιριά στην καρδιά της επαρχίας. Εκεί οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες και οι αρνητικές συνέπειες αυτής της απόφασης θα γίνουν πιο αισθητές. Επιπλέον άνθρωποι έχουν επενδύσει περιουσίες και ολόκληρη τη ζωή τους με το να μείνουν στην επαρχία βασιζόμενοι και σε αυτά τα σχολεία και τώρα οι φωστήρες της κυβέρνησης έρχονται και τους τα αφαιρούν.

Και δεν είναι μόνον τα σχολεία αλλά και άλλες κρατικές υπηρεσίες φεύγουν χωρίς να ληφθεί υπόψην κανένα κοινωνικό κριτήριο, κάνοντας τμήματα της επαρχίας να ερημώνουν. Και για να μη παρεξηγηθώ δεν αναφέρομαι σε χωριά των 500 κατοίκων που και αυτά πρέπει να εξεταστούν κατά περίπτωση, αλλά σε χωριά των 3000 κατοίκων.

Το παράδοξο σε όλο αυτό είναι πως και οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης κατανοούν τα προβλήματα που προκύπτουν (τουλάχιστον όσοι δεν είναι κομματικά στρατευμένοι) και εκφράζουν τις ενστάσεις τους απέναντι σε αυτές τις κινήσεις μα η φωνή τους δεν εισακούεται από κανέναν. Το μόνο που κοιτάζει η κεντρική εξουσία είναι το κόστος και τίποτε άλλο. Αδιαφορεί αν ένα χωριό για παράδειγμα απέχει και 40 χλμ από την έδρα του Δήμου. Ας κόψουν το λαιμό τους οι κάτοικοι. Αυτό είναι το δόγμα.

Ζούμε στην εποχή που η φορολογία αυξάνεται δραματικά σε όλες της τις μορφές, τα εισοδήματα συρρικνώνονται και τα αγαθά ακριβαίνουν. Το κράτος παρέχει λιγότερες υπηρεσίες, η ποιότητα των οποίων χειροτερεύει, παράλληλα όμως οι απαιτήσεις του αυξάνονται. Γενικά αυτό που επικρατεί είναι πως το κοινωνικό κράτος πρέπει να ελαττωθεί. Ε λοιπόν ας τα κόψουν όλα αλλά να κόψουν και τους φόρους. Ούτε ευρώ σε φόρους άμα το πάνε έτσι. Αυτό θα ήταν μία σωστή συμφωνία κυρίων. Νεοφιλελεύθερο το κράτος; Νεοφιλελεύθεροι και οι πολίτες απέναντι στο κράτος. Ούτε ένα ευρώ.

Θεωρώ το λιγότερο αφελή όποιον ασπάζεται τη γνώμη πως όλα αυτά είναι αναγκαίο κακό και δεν οφείλονται σε Ανθελληνισμό και Προδοσία. Διότι λύσεις υπάρχουν συμφέρουσες και για την κοινωνία και για το κράτος όμως δεν επιλέγονται. Σκόπιμα! Αντίθετα επιλέγουν τις λύσεις εκείνες που θα κάνουν ζημιά στον κοινωνικό ιστό. Με τις πολιτικές τους η επαρχία θα σβήσει και όλοι οι άνθρωποι θα αναγκαστούν να στοιβαχτούν στις πόλεις. Ήδη αυτό έχει συμβεί σε μεγάλο βαθμό.

Καθιστούν τη ζωή στην επαρχία σκόπιμα πάρα πολύ δύσκολή. Οι βιομηχανικές ζώνες ερημώνουν, επιχειρήσεις κλείνουν και τώρα αυτό που συμβαίνει χωρίς κανένα μέτρο με τις υπηρεσίες και τα σχολεία είναι η ταφόπλακα. Ότι είναι καλό για το λαό το χτυπάνε, ότι μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο μία οικογένεια σε αυτονομία και μικρότερη εξάρτηση από το κράτος το υπονομεύουν. Γενικά μας θέλουν δέσμιους.

Είναι γελοίο να συρρικνώνεις τα πάντα στο όνομα της δήθεν οικονομίας και να ξοδεύεις ένα εκατομμύριο ευρώ την ημέρα για να πας να βοηθήσεις τα αρπακτικά στη ληστεία της Λιβύης. Όλα αυτά θα τα βρείτε μπροστά σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: