Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ - ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ – ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ Δ.Ν.Τ - ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ – ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.


Πήρα την απόφαση να ανταποκριθώ στο κάλεσμα των παιδιών από το galaxiako.blogspot.com και να γράψω αυτό το κείμενο. Η αλήθεια είναι πως όταν είδα την προτροπή τους και την πρωτοβουλία που πήραν σκέφτηκα πως κάτι τέτοιο ίσως είναι περιττό και αυτό γιατί γνωρίζω πως όλη η Ελληνική διαδικτυακή κοινότητα ούτως ή άλλως ασχολείται με το προτεινόμενο θέμα, επομένως ίσως δεν θα προσφέρει κάτι καινούριο επί της ουσίας αυτή η κίνηση, εκτός ίσως από τη σύμπνοια που θα αποκτήσουν κατά την εκδήλωση της τα blogs και την συγκεντρωτική διάδοση ιδεών και προτάσεων που θα μαζευτούν στο διαδίκτυο. Όποιος ανατρέξει στο διαδίκτυο θα βρει άρθρα που εντοπίζουν πολύ εύστοχα το Ελληνικό πρόβλημα, καθώς και μία πληθώρα προτεινόμενων λύσεων.

Ακόμη και εδώ μέσα σε αυτό το ιστολόγιο κατά καιρούς έχω γράψει για το θέμα, απόψεις, σκέψεις, προτάσεις, σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο, που πολλές φορές θα μπορούσε να με χαρακτηρίσει κανείς ως τον «γραφικό» της παρέας, ρόλο που αναλαμβάνω συνειδητά πολλές φορές μέσα στα κείμενα μου γιατί γράφω από καρδιάς και δεν υπάγομαι σε καμία δημοσιογραφική δεοντολογία, ή να με κατηγορήσει πως επαναλαμβάνομαι. Θα μπορούσε κάποιος να μου προσάψει και μία εμπάθεια απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν θα αρνηθώ αυτές τις κατηγορίες, θα απαντήσω όμως πως τα προβλήματα έχουν τα ίδια γενετήσια αίτια, τα οποία ανακυκλώνονται συνεχώς από τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες καταστάσεις και για αυτό και εγώ παρασύρομαι στα δύο τελευταία «σφάλματα».

Από την άλλη η πρόσκληση των συντελεστών του galaxiako.blogspot.com σε αυτή τη πρωτοβουλία μου έδωσε το ερέθισμα να γράψω ένα συγκεντρωτικό κείμενο για όλα όσα περικλείει μέσα του το Ελληνικό πρόβλημα κατά την προσωπική μου άποψη και να το παραθέσω στην κριτική διάθεση του αναγνωστικού κοινού, εκθέτοντας την άποψη μου και τον εαυτό μου με την ιδιότητα του πολίτη αυτού του κράτους και επηρεασμένος από τις προσωπικές μου εμπειρίες. Επίσης μου παρουσιάζεται η ευκαιρία να κάνω μία σύνοψη και να βάλω σε μία σειρά όσα έχω πει και όσα πιστεύω πως πρέπει να γίνουν.

Συνεπώς μην περιμένετε να διαβάσετε κάποια τεχνοκρατική άποψη, αλλά μόνον την αντίληψη μου για τα πράγματα. Θα προσπαθήσω όμως με το φτωχό μου το μυαλό οι όποιες λύσεις προτείνω να είναι ρεαλιστικές. Να προσθέσω πως δεν διεκδικώ την πατρότητα των όσων γράφω καθώς είναι λογικό στο μεγάλο εύρος του διαδικτύου αυτά τα πράγματα να έχουν ξαναειπωθεί.

Όπως ξέρουμε όλοι μας η Ελλάδα μας εν έτη 2011 έχει τεθεί και επίσημα από την κυβέρνηση προς πώληση. Δημόσια περιουσία, πλουτοπαραγωγικές πηγές, Ελληνική γη όλα τίθενται σε διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας. Αναμφίβολα όλα τα παραπάνω είναι άκρως ταπεινωτικά για τον τόπο μας, το έθνος μας και την ιστορία μας. Μαζί δε με όλα αυτά έχει χαθεί και η αξιοπρέπεια μας σαν κράτος απέναντι στα άλλα κράτη με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας. Το χειρότερο από όλα είναι πως έχει τεθεί προς πώληση και η ίδια η ύπαρξη του Ελληνικού λαού αφού μεταξύ άλλων υπάρχουν σχέδια για την ολοκληρωτική εξολόθρευση του.

Αυτά δεν είναι άμεσα ορατά, όμως απαρτίζονται από μία σειρά συγκεκαλυμμένων κινήσεων που εφαρμόζονται τμηματικά και όταν ολοκληρωθούν όλες μαζί θα οδηγήσουν στην εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους. Κάθε κίνηση και κάθε γραμμή που χαράσσεται απαιτεί και κάποιον χρόνο για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επομένως κάτι που δεν είναι άμεσα ορατό τώρα προσπαθήστε να το φανταστείτε πως θα εξελιχθεί σε ένα βάθος χρόνου. Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και για άλλα Έθνη από τους εκφραστές της παγκοσμιοποίησης, όμως στο σημερινό μας θέμα μας απασχολεί η Ελλάδα.

Αν μελετήσουμε τα περισσότερα νομοσχέδια που πέρασαν οι πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων δεκαετιών θα δούμε πως αυτά συμβάλλουν άμεσα ή έμμεσα προς αυτή την κατεύθυνση, αφού ευθέως έχουν Ανθελληνικές κατευθύνσεις ή πλαγίως αφήνουν τα νομικά «παράθυρα» για την καταστρατήγηση του Συντάγματος. Το μήνυμα που σου δίνουν οι νόμοι τους είναι πως ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού «περισσεύει».

Κάποια δικαιώματα τα δώσαμε και εμείς οι πολίτες όταν εν αγνοία μας στηρίξαμε τη δόμηση και την κυριαρχία του πολιτικού συστήματος, πέφτοντας στις παγίδες που αυτό μας έστηνε τόσα χρόνια. Μετέτρεψε δικαιώματα που ανήκουν σε όλους, σε προνόμια για λίγους. Την άποψη αυτή, τη στηρίζω γνωρίζοντας την εικόνα της κοινωνίας σήμερα αφού αποτελώ μέρος της και διαβάζοντας το τι λέει το Σύνταγμα μας. Διαβάστε το Σύνταγμα και αναρωτηθείτε τι από όλα όσα προβλέπει εφαρμόζεται. Επομένως δεν νομιμοποιείται ο Πάγκαλος και ο κάθε Πάγκαλος να εκστομίζει το «Μαζί τα φάγαμε» και να αναζητεί συνενόχους μέσα στον Ελληνικό λαό.

Άποψη μου είναι πως πριν διορθώσουμε οτιδήποτε, πρέπει πρώτα να ξεμπερδέψουμε οριστικά με την αιτία που μας έφερε εδώ. Σε αντίθετη περίπτωση ότι και να κάνουμε στην ίδια θέση θα βρεθούμε. Αυτό αν θέλουμε να μιλήσουμε ρεαλιστικά δεν μπορεί να συμβεί με εκλογές*, αφού ο ρόλος των κομμάτων είναι ύποπτος και αυτά ενεργούν ως υπάλληλοι των παγκοσμιοποιητών. Δείτε τη στάση που κρατούν σήμερα και παρατηρήστε το χάσμα που έχουν με την καθημερινότητα του πολίτη. Δεν μπορείς να βάλεις τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα. Συγκρατήστε τον αστερίσκο που έβαλα στις εκλογές.

Κάπου είχα διαβάσει ένα πολύ εύστοχο σχόλιο πως η τελευταία ημέρα πραγματικής ανεξαρτησίας των Ελλήνων ήταν η 29η Μαΐου του 1453. Από εκεί μεσολαβεί η περίοδος της Τουρκοκρατίας. Μετά την επανάσταση μας κατά του Τούρκου κατακτητή είμαστε αυτόνομοι αλλά όχι ανεξάρτητοι αφού οι πολιτικές ηγεσίες φρόντιζαν να σύρονται πίσω από τα ξένα συμφέροντα. Όποιος τόλμησε να ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση ή δολοφονήθηκε, ή φυλακίστηκε.

Για τον λόγο αυτό λύση δεν μπορεί να έρθει από έναν πολιτικό σχηματισμό που ακολουθεί το υπάρχων πολιτικό σύστημα, ούτε από ένα πρόσωπο. Αντίθετα η λύση θα μπορούσε να έρθει υπό συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας. Η Εθνική κυριαρχία και η Ανεξαρτησία μας, η εσωτερική σταθερότητα, η οικονομία μας, να διαφυλάσσονται από όλους μας ταυτόχρονα. Ένα πρόσωπο ή ένα κόμμα μπορεί να χτυπηθεί, να διαφθαρεί, να ακολουθήσει εσφαλμένη κατεύθυνση. Ολόκληρος ένας λαός όμως δεν μπορεί να τα πάθει αυτά. Αλλά και αν κάνουμε κάποιο λάθος, θα είναι λάθος που θα το έχουμε κάνει όλοι μας και δεν θα είναι λάθος που θα πράξουν άλλοι και θα το φορτώσουν σε εμάς, ώστε να ζήσουμε με αυτό και να αιχμαλωτίσουμε τις ζωές μας και τις μελλοντικές γενιές με αυτό.

Για να φτάσουμε στην Άμεση Δημοκρατία υπάρχουν τρεις δρόμοι.

1) Η πνευματική εξέγερση όλων μας που θα συνοδευτεί με πολιτική ανυπακοή προς το υπάρχων πολιτικό σύστημα, θα το ανατρέψει και ως διάδοχη κατάσταση θα επιβάλλουμε την Άμεση Δημοκρατία.

2)* Η στήριξη κάποιου νέου κόμματος που θα δεσμευτεί όμως απέναντι στην κοινωνία πως μετά την εκλογή του αμέσως θα μας οδηγήσει σε καθεστώς Άμεσης Δημοκρατίας. (Εδώ συνδέεται ο αστερίσκος που έβαλα παραπάνω στις εκλογές, εκλογές θα είχαν αξία μόνον σε μία τέτοια περίπτωση).

3) Η δυσάρεστη λύση της μετάβασης μας στην Άμεση Δημοκρατία με τα όπλα, όταν το πράγμα δεν θα πηγαίνει άλλο και θα αντιληφθεί μέχρι και ο τελευταίος υποστηρικτής του τωρινού πολιτεύματος το «ως εδώ και μη παρέκει». Λύση που στην πραγματικότητα δεν θα είναι λύση γιατί τότε θα είναι πολύ αργά. Επίσης θεωρώ πως έχουμε τον απαιτούμενο πολιτισμό για να καταφύγουμε στις δύο προηγούμενες.

Εάν καταφέρουμε να φτάσουμε στην Άμεση Δημοκρατία θα είναι μία κίνηση εξέχουσας στρατηγικής σημασίας. Τότε θα μπορέσουμε να αποτινάξουμε το μνημόνιο, κηρύσσοντας τους όρους του δανεισμού παράνομους και καταχρηστικούς και ύστερα από λογιστικό έλεγχο θα προχωρήσουμε σε άρνηση του χρέους θεωρώντας πως αυτό έχει εξοφληθεί εξαιτίας των τοκογλυφικών επιτοκίων που πληρώναμε τόσα χρόνια. Το μνημόνιο ούτως η άλλως είναι παράνομο αφού δεν έχει κυρωθεί από τα 3/5 της βουλής, ενώ και η διάταξη που επιτρέπει στον Παπακωνσταντίνου να υπογράφει ότι θέλει χωρίς να το περνάει από τη βουλή είναι παράνομη.

Θα μπορούσε εύλογα να με ρωτήσει κάποιος. Όλοι αυτοί θα κάτσουν να μας κοιτάνε αν τους κάνουμε αυτό που λες; Θα απαντούσα πως ναι! Αυτό θα έκαναν αφού δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο και εμείς θα τους είχαμε αφαιρέσει το εργαλείο εκείνο που χρησιμοποιούσαν για να μας ελέγχουν. Το πολιτικό σύστημα. Ούτε πόλεμο θα μας έκαναν ούτε τίποτε άλλο δεν θα μπορούσαν να μας κάνουν. Να μας υπονομεύσουν ίσως να προσπαθούσαν σε διεθνείς οργανισμούς αλλά θα προχωρούσαμε σε Στρατηγικές συμμαχίες με άλλες χώρες.

Παράλληλα με συνοπτικές διαδικασίες οι ένοχοι που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση θα δικαστούν και θα οδηγηθούν στη φυλακή και θα προχωρήσουμε σε δήμευση των περιουσιών τους μέχρι και του ν-οστού βαθμού των συγγενών τους υπέρ του Ελληνικού δημοσίου.

Ύστερα θα βάλλουμε την Ελληνική οικονομία σε εθνική τροχιά ώστε να μη μπορεί να επηρεάζεται από τις διεθνείς τοκογλυφικές αγορές, να μπορεί να παράγει πρωτίστως τα είδη πρώτης ανάγκης για τον Ελληνικό λαό, σκεφτείτε ενδεικτικά πως τώρα εισάγουμε μέχρι και το γάλα για την Ελληνική φέτα και τα γιαούρτια. Εδώ μας κατάντησαν.

Οι ένοπλες δυνάμεις σε περίοδο ειρήνης θα συνεισφέρουν στο κοινωνικό σύνολο με τρόπο που θα ενισχύει και την εκπαίδευση τους και τις υποδομές του κράτους. Η παιδεία μας να ξαναπάρει τον εθνικό της προσανατολισμό και να εναρμονιστεί και με τις σύγχρονες ανάγκες της εποχής και η εκκλησία μας αφού κάνει την κάθαρση της θα ξαναπάρει τη θέση της μέσα στην Ελληνική κοινωνία. Θα εκμεταλλευθούμε τον ορυκτό μας πλούτο, τη ναυτιλία μας, τον αγροτικό τομέα και θα τονώσουμε την επιχειρηματικότητα αλλά με κανόνες για σωστό επιχειρείν και όχι «λαμογείν».

Οι Έλληνες ανέκαθεν συνδέονταν άρρηκτα με το εμπόριο όχι όμως αυτό που πρεσβεύει ο κος Δασκαλόπουλος πρόεδρος του ΣΕΒ και στηρίζεται στην εκμετάλλευση των συνανθρώπων μας και στην απληστία και σίγουρα όχι αυτό που πρεσβεύει ο Νεοφιλελευθερισμός.

Οι τοπικές κοινωνίες ιδιαίτερα στην επαρχία θα μπορούσαν να οργανωθούν έτσι ώστε το κάθε χωριό να είναι αυτόνομο σε ρεύμα και τρόφιμα. Εθνικό νόμισμα, Εθνικοποίηση των τραπεζών και αυτοδιοικούμενα από τους εργαζόμενους εργοστάσια θα ήταν ένα πολύ θετικό βήμα προς τη λαϊκή ευημερία. Γενικά υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν και σε γενικές γραμμές κάπως έτσι πιστεύω πως θα έπρεπε να κινηθούμε.

Έχω ήδη μακρηγορήσει αρκετά και δεν θα αναπτύξω περισσότερο το θέμα, εκείνο που μετράει είναι να ζωντανέψουμε πάλι εκείνα τα θετικά χαρακτηριστικά που μας χαρακτηρίζουν σαν λαό και μας οδήγησαν σε επιτυχίες κατά το παρελθόν. Πιστεύω πως τα ίδια μπορούν να μας οδηγήσουν σε επιτυχίες και στο μέλλον.

Τα σέβη μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: