Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Όταν χάνεις το δίκιο σου!!

Καλημέρα φίλοι αναγνώστες. Το μήνυμα που θέλω να στείλω σήμερα, έχει πολλαπλούς αποδέκτες. Θέλω να αναφερθώ σε μία περίπτωση που μπορεί να έχουμε συναντήσει όλοι. Σε εμένα τουλάχιστον έχει συμβεί σίγουρα και σε αυτό το βήμα και στην ζωή. Είναι η περίπτωση του να έχεις δίκιο για κάτι, σε συντριπτικό βαθμό και ο τρόπος που το διεκδικείς και το εκφράζεις να σε οδηγεί στο να το χάσεις. Είναι μία παγίδα που μπορεί να πέσει ο καθένας μέσα ειδικά όταν αντιμετωπίζεις μία περίπτωση όπου το δίκιο σου είναι τόσο δυνατό που σε «πνίγει». Αυτός ο «πνιγμός» μπορεί να σε οδηγήσει σε λάθος μονοπάτια και να σε κάνει να απολέσεις τον στόχο.

Συνήθως την παγίδα αυτή τη στήνουν εκείνοι που θίγονται άμεσα από το δίκιο που διεκδικείς ελπίζοντας πως θα πέσεις μέσα, γιατί έχουν εξαντλήσει όλα τα λογικά επιχειρήματα για να σε αντικρούσουν. Έτσι παύουν να εστιάζουν στην ουσία του θέματος και ασχολούνται με δευτερεύοντα πράγματα εστιάζοντας στο να αποδυναμώσουν εκείνον που εκφράζει το δίκιο. Προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή όχι στο τι λέγεται, αλλά από ποιον λέγεται και με τι τρόπο αυτό εκφράζεται. Σπέρνουν τη σύγχυση και προσπαθούν να οδηγήσουν τον άλλον στο να παρεκτραπεί για να πιαστούν από αυτό και να ξεχαστεί η ουσία.

Η τακτική αυτή έχει γίνει το αγαπημένο εργαλείο και στα χέρια της Νέας Τάξης Πραγμάτων η οποία έχει παραιτηθεί από το να προβάλλει λογικά επιχειρήματα στην προσπάθεια που κάνει για να εδραιωθεί στα κράτη και τις κοινωνίες, αφού τέτοια δεν υπάρχουν. Έτσι στηρίζει τις ενέργειες της με ψεύδη, συκοφαντίες, και διαστρέβλωση του αυτονόητου. Ύστερα απλά περιμένει να βγουν εκείνες οι λογικές φωνές που θα την αντικρούουν και μόλις αυτό συμβεί, βάζει μπροστά όλα τα μέσα που διαθέτει για να τις κάνει να φανούν γραφικές, περιμένοντας από την κοινωνία να αντιδράσει σαν πεινασμένο ψάρι και να τσιμπήσει το δόλωμα, αφού την έχουν μάθει να συμπεριφέρεται έτσι.

Υπάρχει και η περίπτωση όπου στην παγίδα αυτή μπορεί κάποιος να οδηγηθεί και μόνος του. Η αγανάκτηση και τα συναισθήματα σου ας πούμε, σε συνδυασμό με τον δόλο που αντιμετωπίζεις από την απέναντι πλευρά, να σε οδηγήσουν στο να ξεστομίσεις μία βωμολοχία, που θα είναι μικρής σημασίας επί της ουσίας, θα σταθεί αρκετή όμως για να τινάξει την προσπάθεια σου στον αέρα. Έχεις τόσο δίκιο και μία μόνο λέξη δίνει στο φίδι το δικαίωμα να ξεγλιστρήσει, ενώ το μήνυμα σου μπορεί να χαθεί.

Για να αντιμετωπιστούν όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα ακόμη που δεν τα αναλύω αυτή τη στιγμή, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως όταν διεκδικείς το δίκιο σου πρέπει να εξελίσσεσαι και να προσαρμόζεσαι στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Είτε είσαι άνθρωπος, είτε ιδεολογία, είτε φορέας, είτε εκκλησία, ή ακόμα και κράτος πρέπει να μάθεις να εκμεταλλεύεσαι τη διάταξη του αντιπάλου σου και να την αξιοποιείς προς όφελος σου. Να συγκεντρώνεσαι στο στόχο σου και ακόμη και αν τον πετύχεις να μην τον θεωρείς δεδομένο.

Απαιτείται συνεχής επαγρύπνηση στον πόλεμο για την υπεράσπιση του δίκαιου διότι αυτός μαίνεται από καταβολής της ανθρωπότητας. Δεν γίνεται ο εχθρός σου να σε πολεμάει με τζετ και εσύ να εμμένεις στις σφεντόνες.

Υ.Γ. Ο Δούρειος Ίππος είναι Ελληνική εφεύρεση. Είναι κρίμα να αφήνουμε να τον χρησιμοποιούν ξένοι εναντίων μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: