Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Συμβιβασμοί…


Καλησπέρα σας αγαπητοί συνοδοιπόροι του διαδυκτίου. Παρασκευή σήμερα και το Σαββατοκύριακο έρχεται για να αφαιρέσει από πάνω μας την ένταση της εβδομάδος, παρότι η θερμοκρασία έξω αρχίζει να θυμίζει Χειμώνα. Σήμερα έχω διάθεση να αμπελοφιλοσοφήσω και για αυτό θα εκθέσω εδώ κάποιες σκέψεις μου για τους συμβιβασμούς που καλούμαστε εκούσια ή ακούσια να κάνουμε στη ζωή μας.

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, ακολουθεί στη ζωή του κατευθύνσεις που δεν ανήκουν στις πρώτες του επιλογές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αναγκάζονται να ζούνε μέσα σε συμβιβασμούς. Πολλές φορές οι συμβιβασμοί αυτοί είναι οδυνηροί από τη γένεση τους ή εξελίσσονται έτσι στην πορεία της ζωής.

Πολλοί δεν το παραδέχονται, άλλοι μαθαίνουν σε αυτό τον τρόπο ζωής, κάποιοι κερδίζουν τον πρώτο λαχνό, αφού οι εναλλακτικές επιλογές αποδεικνύονται στην πράξη καλύτερες από τις πρώτες και κάποιοι προσπαθούν έστω και αργά να βάλουν κόκκινες γραμμές στους συμβιβασμούς που έχουν κάνει ή καλούνται να κάνουν. Αυτή η τελευταία περίπτωση όμως μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική, μιάς και το τίμημα που θα κληθούμε να καταβάλλουμε ίσως είναι εξαιρετικά μεγάλο...

Οι συμβιβασμοί που κάνουμε στη ζωή μας, μπορεί να ξεκινάνε από πολύ μικρά πράγματα όπως είναι η επιλογή ενός χρώματος έναντι ενός άλλου και να καταλήγουν σε πολύ σοβαρά και σημαντικά θέματα που θα επηρεάσουν όλη την μετέπειτα ζωή μας. Συμβιβασμοί τέτοιοι μπορούν να αναζητηθούν κυρίως σε αισθηματικούς και επαγγελματικούς τομείς αλλά και σε τομείς οικονομικούς ή ακόμη και σπουδών.

Φυσικά πολλές φορές η ζωή και τα δεδομένα της, μας οδηγούν σε μονόδρομους και έτσι αναγκαστικά απομακρυνόμαστε από τα «θέλω» μας και καταλήγουμε στα «πρέπει». Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που εμείς οι ίδιοι δεν εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια για να ακολουθήσουμε την πρώτη μας επιλογή. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε επιπολαιότητα, εσφαλμένη εκτίμηση, δειλία, αλαζονεία ή και παρέμβαση τρίτων.

Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο γίνει αντιληπτό, ο άνθρωπος κινδυνεύει να βρεθεί εγκλωβισμένος σε καταστάσεις και να μετατραπεί σε έναν νεκροζώντανο οργανισμό, αφού τα αισθήματα κενού που θα νιώσει θα είναι τόσο μεγάλα, που το σύμπαν μπροστά τους μπορεί να είναι και μικρό, ενώ οι ερινύες θα τον καταδιώκουν και θα του υπενθυμίζουν πως εκείνος δεν έπραξε τα δέοντα και ευθύνεται για την απώλεια της πρώτης του επιλογής.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος τότε, είναι να μη χάσει την ψυχραιμία του σε καμία περίπτωση και να κοιτάξει στο παρελθόν όχι με διάθεση αφορισμού, αλλά με διάθεση μελέτης για τα λάθη του. Ύστερα να δει αν η κατάσταση διορθώνεται. Αν δεν διορθώνεται θα αποδεχτεί την ήττα του γιατί και αυτή στο πρόγραμμα είναι, έχοντας όμως πάρει ως εφόδιο τη γνώση από τα λάθη του, ώστε την επόμενη φορά που θα κληθεί να κάνει τις επιλογές του, να είναι σίγουρος πως έκανε ότι χρειάζεται για να ακολουθήσει την πρώτη του επιλογή και να αποφύγει τυχών συμβιβασμούς.

Οι συμβιβασμοί δεν είναι ευχάριστο πράγμα και πολλές φορές έρχονται στη ζωή μας αναγκαστικά. Ας είμαστε τουλάχιστον σίγουροι πως έχουμε κάνει ότι είναι δυνατόν για να τους αποφύγουμε εξαντλώντας τις πιθανότητες μας να υλοποιήσουμε τα όνειρά μας. Πρότυπο μας πρέπει να γίνει ο άνθρωπος εκείνος που προχωράει στη ζωή του πραγματοποιώντας τα όνειρά του, έχοντας κάνει για αυτά τους λιγότερους συμβιβασμούς, παίζοντας όμως με θεμιτούς κανόνες απέναντι στους συνανθρώπους του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: