Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Αυτός ο κατήφορος δεν έχει τέρμα

Με λύπη είδα τα σημερινά γεγονότα στην Ακρόπολη. Το σημαντικότερο μνημείο του Ελληνισμού η κυβερνητική κουτοπονηριά το μετέτρεψε σε τσίρκο. Όλο το σκηνικό έντασης το υποκίνησε μεθοδικά η κυβέρνηση θέλοντας να επιτύχει πολλαπλούς στόχους.

Είναι γεγονός πως όποιος βλέπει καθαρά τα πράγματα χωρίς κομματικούς δογματισμούς, θα έχει διαπιστώσει πως από την στιγμή που εξελέγη η συγκεκριμένη κυβέρνηση επιδίδεται σε έναν αγώνα να απαξιώσει οτιδήποτε έχει σχέση με τον Ελληνισμό και το Εθνικό φρόνιμα. Από τις πρώτες της αποφάσεις ήταν η υποβάθμιση των στρατιωτικών παρελάσεων. Ύστερα είχαμε την κατάργηση του εθνοσήμου από την περιβολή της Ελληνικής Αστυνομίας, τις διαρκείς επιθέσεις που δέχεται η επίσημη θρησκεία των Ελλήνων, η Ορθοδοξία, την υπονόμευση της ιστορίας στα σχολεία, την υποβάθμιση των ενόπλων δυνάμεων και φυσικά τη συντονισμένη συκοφάντηση της Ελλάδος και του Ελληνικού λαού, από την ηγεσία αυτής της κυβέρνησης στο εξωτερικό.

Αν μη τι άλλο οι ενέργειες αυτές δείχνουν μίσος και εμπάθεια απέναντι στην Ελλάδα και στον Ελληνικό λαό και στην καλύτερη περίπτωση φανερώνουν κόμπλεξ για οτιδήποτε Ελληνικό. «Αν έχεις τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς» έλεγαν οι παλιοί και στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται πόσο δίκιο είχαν.

Με τα σημερινά γεγονότα έγινε προσπάθεια να αποδομηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο ακόμα ένα σύμβολο του Ελληνισμού. Η Ακρόπολη. Γιατί ότι και να κάνουν στους άλλους τομείς η Ακρόπολη, αυτό το ύψιστο δημιούργημα των προγόνων μας, στέκεται εκεί και θυμίζει σε όλους το μεγαλείο του Ελληνισμού. Σήμερα λοιπόν η συγκεκριμένη κυβέρνηση φρόντισε να το θυμούνται όλοι για τους λάθος λόγους, στέλνοντας εκεί τους πραίτορες της και μετατρέποντας το σε αρένα, με κλωτσιές, χημικά και δακρυγόνα.

Το εύκολο κομμάτι σε αυτό το πάζλ είναι οι συμβασιούχοι. Όπως άνανδρα θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να χειριστεί επικοινωνιακά την υπόθεση, ρίχνοντας τις ευθύνες σε αυτούς, έτσι και όσοι βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος θα μπορούσαν εύκολα να τους στοχοποιήσουν για το σημερινό φιάσκο. Είναι τα εύκολα θύματα γιατί επέλεξαν τον Παρθενώνα ως σημείο επίλυσης των διαφορών τους με την κυβέρνηση.

Όμως εγώ θα επισημάνω πως οι συμβασιούχοι ήταν εκεί από εχθές. Αν ήθελε να τους διώξει η κυβέρνηση μπορούσε να το κάνει και άλλη ώρα, τη νύχτα που πέρασε ας πούμε, ήρεμα και διακριτικά, ώστε να μην είναι στραμμένα τα μάτια όλου του κόσμου στο παγκόσμιο μνημείο. Άλλωστε η μήνυση εναντίων τους εχθές έγινε. Αλλά ήθελε σκόπιμα να οδηγήσει τα πράγματα εκεί. Καθαρή πολιτική εντολή ήταν το σημερινό.

Και για να πω τα πράγματα με το όνομα τους οι συμβασιούχοι έχουν δίκιο στα περισσότερα αιτήματα τους. Έχουν δικαιωθεί και δικαστικά. Απλώς το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται «χώρο» για να διορίσει πρασινοφρουρούς. Γιατί κρίση, κρίση αλλά γίνεται του διορισμού το κάγκελο. Κάτι ξέρω και εγώ. Θα με θυμηθείτε πως θα γίνουν διορισμοί στο συγκεκριμένο υπουργείο μόλις ξεμπερδέψουμε με τους συμβασιούχους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: