Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Από την ψήφο του «ανίδεου» πώς θα προστατευτούμε;

Καλησπέρα σας και να έχετε όλοι και όλες ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο. Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που κάνω, με αφορμή διάφορες συζητήσεις με ανθρώπους από το κοντινό μου περιβάλλον. Για να μη μακρηγορώ θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο ευθύς και θα μπω κατευθείαν στο «ψητό».

Ισχύει όπως όλοι γνωρίζουμε για εμάς τους Έλληνες πως όταν κάποιος κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας του, αποκτά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Μοναδικό κριτήριο λοιπόν για την απόδοση αυτού του ιερού δικαιώματος στους Έλληνες που αποτελεί και εργαλείο για τη Δημοκρατία, είναι η ηλικία. Θα θέσω προς όλους ένα ρητορικό ερώτημα. Μήπως αυτό είναι λάθος;

Για να γίνω κατανοητός θα αναφέρω πως ο πολιτικός λόγος στις μέρες μας είναι «ξύλινος». Οι πολιτικοί μιλάνε γενικά και αόριστα και για την «ταμπακέρα» δεν λένε τίποτα. Φυσικά δεν είναι ανόητοι να επενδύουν ολόκληρη την πολιτική τους σταδιοδρομία στον «ξύλινο» λόγο αν αυτός δεν απέδιδε τα αναμενόμενα για αυτούς.
Αποδίδει, γιατί απευθύνονται σε πολίτες που δεν είναι καταρτισμένοι. Μοναδικό κριτήριο για την ψήφο είναι η ηλικία.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η πρόθεση ψήφου στη χώρα μας. Αυτή πολύ σπάνια δεν ακολουθεί τη γραμμή που έχει δοθεί στον ψηφοφόρο από την οικογένεια του. Το άσχημο όμως είναι πως η οικογένεια πολλές φορές κρίνει πολιτικά με βάση το ιδιοτελές συμφέρων και όχι το συλλογικό. Διόρισε, Μετέθεσε, ευνόησε ο τάδε το μέλος της οικογενείας μου, θα ψηφίζω το κόμμα του βρέξει χιονίσει. Το αποτέλεσμα σε όλο αυτό το ζούμε τώρα και τα τελευταία 36 χρόνια.

Αποδίδω τον ήπιο χαρακτηρισμό «ανίδεος» σε όποιον ψηφίζει μόνο γιατί του επιτρέπεται να το κάνει ή δεν έχει ως κριτήριο ψήφου το εθνικό συμφέρων. Φυσικά και δέχομαι να συμπεριλάβω και τον εαυτό μου μέσα γιατί και εγώ μπορεί να αποτελώ τον «ανίδεο» για όλους τους υπόλοιπους. Αναρωτιέμαι όμως, μήπως η ηλικία δεν θα έπρεπε να είναι το μοναδικό κριτήριο για το δικαίωμα ψήφου; Μήπως το δικαίωμα θα έπρεπε να δίδεται στον πολίτη ύστερα από μία διαδικασία κατάρτισης και αφού περάσει εξετάσεις γραπτές για να αποκτήσει αυτό το δικαίωμα; Περίπου όπως δίδονται και οι άδειες οδήγησης. Ενηλικίωση ---> Κατάρτιση ---> Εξέταση.

Να ξεκαθαρίσω πως η κατάρτιση δεν θα είναι υπέρ κάποιας ιδεολογίας, απλά θα εξηγεί τον ορισμό στα πολιτικά μοντέλα και θα αναλύει στους καταρτιζόμενους το Σύνταγμα και την σημασία του. Έτσι όλοι θα εκτιμήσουμε βαθύτερα το δικαίωμα της ψήφου και θα αναγκάσουμε και τους πολιτικούς να παράγουν πολιτική και να μην ψάχνουν με λάθος τρόπους να διευρύνουν την εκλογική τους δύναμη. Γιατί θα απευθύνονται σε καταρτισμένους πολίτες. Διότι η ψήφος είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να παίζουμε μαζί της.

Πριν κρίνετε το γιατί σκέφτηκα έτσι, θα ήθελα να γνωρίζετε και τα εξής. Έχω ακούσει τα παρακάτω επιχειρήματα. Μία ηλικιωμένη κυρία μου είπε πως ψήφιζε Αλαβάνο γιατί έχει ωραία φωνή! Μία άλλη κυρία νεώτερης ηλικίας έτυχε και βρέθηκε με τον κύριο Παπανδρέου τον τωρινό πρωθυπουργό στην πισίνα γνωστού ξενοδοχείου. Ενώπιον μου δήλωνε στον τότε εργοδότη μου πως «έχει μία γάμπα ο Γιώργος άλλο πράγμα. Θα τον ψηφίσω γιατί είναι κούκλος». Τέλος ένας συμφοιτητής μου κάποτε δήλωνε ψηφοφόρος της Ν.Δ. Το έκανε γιατί είχε μαζέψει από τον δρόμο μία πλαστική κομματική σημαιούλα και μία κυρία που πέρναγε από εκεί και τον είδε να την κρατάει του έδωσε 5 ευρώ για να της την δώσει. Σας φαίνονται τραβηγμένα όλα αυτά; Είναι τόσο τραβηγμένα όσο και η κατάσταση που ζούμε σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: