Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Μία εξαγορά και ένας κίνδυνος για τον κοινωνικό ιστό.

Διάβασα εδώ την είδηση για την εξαγορά του 57,8% της ΜΕΒΓΑΛ από την εταιρία ΔΕΛΤΑ/VIVARTIA που ανήκει στον όμιλο της MIG. Μία επιχειρηματική κίνηση που δημιουργεί τεράστιους κινδύνους, για την Ελληνική κοινωνία.

Με αυτή τη κίνηση δημιουργείται ένας επιχειρηματικός κολοσσός στον τομέα των τροφίμων και ιδιαίτερα στην γαλακτοβιομηχανία που θα δραστηριοποιηθεί σε μία μικρή αγορά όπως είναι η Ελληνική. Αυτό σημαίνει πως ένας επιχειρηματικός κολοσσός σαν τη VIVARTIA θα μπορεί να διαμορφώσει τους δικούς του κανόνες στην αγορά των προϊόντων που διαχειρίζεται, με επικίνδυνα και απρόβλεπτα αποτελέσματα για τους καταναλωτές.

Ελλείψει ανταγωνισμού αφού κανένας εγχώριος παράγοντας δεν θα μπορεί να τη συναγωνιστεί,λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς μας, η VIVARTIA θα επιβάλλει τους κανόνες του παιχνιδιού σε έναν τομέα με είδη πρώτης ανάγκης όπως είναι η βιομηχανία των τροφίμων. Για του λόγου το αληθές σας προτρέπω να ρίξετε εδώ μια ματιά στην επίσημη ιστοσελίδα της εταιρίας για να καταλάβετε το μέγεθος της.

Φυσικά για να είμαι δίκαιος οφείλω να επισημάνω πως δεν έχω κάτι με την συγκεκριμένη εταιρία και μακάρι να κυριαρχήσει στις αγορές του εξωτερικού και να αποτελέσει φάρο για τις Ελληνικές εξαγωγές έχοντας τη μέγιστη δυνατή κερδοφορία. Η VIVARTIA εξάλλου δεν έκανε κάτι παράνομο απλά διαχειρίσθηκε τους κανόνες του παιχνιδιού όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί και όπως τους βρήκε μπροστά της.

Με τρομάζει όμως σαν ιδέα πως όλη η εγχώρια αγορά αλλά και οι παραγωγοί θα βρίσκονται στο έλεος της. Στο όνομα της ελεύθερης αγοράς έχει υπάρξει η απουσία των κανόνων εκείνων που θα προστατεύουν τις κοινωνίες από διάφορα σύνδρομα επιχειρηματικής κυριαρχίας. Οποιοσδήποτε έχει την απαιτούμενη ισχύ μπορεί ακόμα και άθελα του να δημιουργήσει επικίνδυνα μονοπώλια.

Για τους παραπάνω λόγους θα πρέπει να δοθεί έμφαση στη δημιουργία κανόνων και να αναθεωρηθεί η χρησιμότητα του δόγματος της ελεύθερης αγοράς. Οπωσδήποτε δεν αναφέρομαι σε επιστροφή σε καθεστώτα του παρελθόντος, αλλά στην ανάγκη να υποχρεωθεί η ελεύθερη οικονομία να λαμβάνει υπόψην της, το μέγεθος και τα εισοδηματικά κριτήρια της κοινωνίας που συμμετέχει.

Θα πρέπει να βρεθεί κάποιος παράγοντας που θα της επιβάλλει να κατανοήσει πως η ελεύθερη οικονομία υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίθετο. Σε διαφορετική περίπτωση θα έχουμε καταστάσεις που αποψιλώνουν τον κοινωνικό ιστό και θα γελοιοποιούν τις κυβερνήσεις όπως συνέβη και στην περίπτωση των σιτηρών, όπου παρενέβη η κυβέρνηση αλλά οι αλευροβιομήχανοι απτόητοι ανακοίνωσαν αυξήσεις στο προϊόν που παρέχουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: