Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Έχουμε ένα πρόβλημα να λύσουμε.

Αν παρομοίαζα με κάτι την Ελλάδα τη δεδομένη χρονική στιγμή, αυτό θα ήταν ένα ταχύπλοο ακυβέρνητο που απλά κάποιος, επίτηδες του έχει μπλοκάρει το γκάζι στη μέγιστη δυνατή ένταση και το έχει εξαπολύσει σε τυχαία κατεύθυνση στη θάλασσα.

Τα πιθανά ενδεχόμενα σε μία τέτοια ενέργεια είναι δυο. Πρώτον να συνεχίσει την πορεία του έως ότου συγκρουστεί οπουδήποτε, πριν να τελειώσουν τα καύσιμα στη μηχανή του ή και μετά αφού θα κινείται από τα θαλάσσια ρεύματα. Δεύτερον να υπάρξει θαλασσοταραχή και να βουλιάξει.

Και τα δυο ενδεχόμενα είναι εξίσου άσχημα για το ταχύπλοο και ο φυσικός αυτουργός μιας τέτοιας ενέργειας θα πρέπει να συλληφθεί, αφού αναμφισβήτητα έχει διαπράξει μια εγκληματική πράξη θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια.

Ο λόγος που επέλεξα για το παράδειγμα το συγκεκριμένο τύπο σκάφους και όχι κάποιον άλλο, έχει να κάνει με κάποια χαρακτηριστικά του σκάφους που συναντώνται και στην φυσιογνωμία της χώρας μας. Είναι ευέλικτο, με μεγάλη ιπποδύναμη και κινείται ταχύτατα προς την κατεύθυνση που το οδηγούμε.

Έτσι και η χώρα μας που εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης συνδέει Δύση και Ανατολή, έχει την δυνατότητα της ευελιξίας στη διπλωματική σκακιέρα. Οι οικονομικές της δυνατότητες με τη σωστή αξιοποίηση τους μπορούν να της δώσουν μεγάλη δύναμη αφού δεν μας λείπει τίποτα, όσο και αν κάποιοι θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό και το φιλότιμο που μας διακατέχει σαν λαό, μπορούν να εξασφαλίσουν την γρήγορη επίτευξη των στόχων που η χώρα θέτει.

Βασική προϋπόθεση για την εφαρμογή όλων αυτών αποτελεί η ικανότητα του καπετάνιου. Στη δικιά μας περίπτωση ο καπετάνιος δεν έχει καν επιβιβαστεί στο σκάφος αφού το αποστρέφεται, σε τέτοιον βαθμό μάλιστα που δεν διστάζει να το δανείζει σε πειρατές, ενώ ο ίδιος προτιμά να πραγματοποιεί τα ταξίδια του με κανό ή κολυμπώντας.

Αυτό που επί σειρά ετών φάνταζε ως θεωρεία συνομωσίας, πως δηλαδή μας κυβερνούν οι ξένοι και διάφορες λέσχες, τώρα συμβαίνει και με υπογραφή, με την ψήφιση και εφαρμογή του μνημονίου, ενώ πλήθος πολιτικών στελεχών φανερά αναγράφονται ως επίσημα μέλη σε διαβόητες λέσχες του εξωτερικού.

Η χώρα παραδόθηκε σε ξένους τεχνοκράτες που θα κοιτάξουν να την αξιοποιήσουν για να ικανοποιήσουν τις δικές τους τοκογλυφικές ορέξεις, αφήνοντας πίσω τους καμένη γη, εφαρμόζοντας ανέφικτα προγράμματα, ενώ την απομακρύνουν και από τις πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης που έχει. Αυτό που κάνουν δεν διαφέρει από το να τραυματίζουν έναν άνθρωπο στα πόδια και να απαιτούν ύστερα από εκείνον να κερδίσει αγώνα δρόμου. Πιθανών  να επιθυμούν και τον εδαφικό ακρωτηριασμό της.

Είναι υποχρέωση όλων μας να το σταματήσουμε αυτό και για να συμβεί θα πρέπει να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Τα έμμεσα θύματα του μνημονίου είναι ήδη πάρα πολλά και πρέπει και στο όνομα αυτών να δώσουμε ένα τέλος. Ίσως χρειαστεί να συμμαχήσουμε ακόμη και με αυτόν που μέχρι χθες ήταν ιδεολογικός «εχθρός» μας και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε. Να αντιληφθούμε τις νέες ιδεολογικές διαφορές που έχουν προκύψει, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μπορούμε κακώς βέβαια να βρούμε χιλιάδες λόγους για να διχαστούμε μεταξύ μας, όμως για μια φορά πρέπει να ασχοληθούμε με πράγματα που μας ενώνουν και να αντιληφθούμε πως οι πολιτικές ιδεολογίες όπως τις γνωρίζαμε αποτελούν παρελθόν.
Σήμερα υπάρχουν μόνον οι δυνάμεις της κακής παγκοσμιοποίησης ή Νέας Τάξης Πραγμάτων, όπως θέλετε τις ονομάζετε που έχουν κυριαρχήσει στο πολιτικό σκηνικό και φέρουν τα στοιχεία του Νεοφιλελευθερισμού και της κονσερβοποίησης των ανθρώπων.

Στόχος μας πρέπει να είναι η δημιουργία ενός πόλου που θα είναι ανθρωποκεντρικός, θα στηρίζεται σε πατροπαράδοτες αξίες και θα έχει μηχανισμούς αυτοπροστασίας από συμπτώματα διαφθοράς και αλαζονείας. Πάνω από όλα θα έχει και ένα Εθνικό όραμα. Για να το πετύχουμε πρέπει πρώτα να νικήσουμε τους εαυτούς μας, βάζοντας στην άκρη το ατομικό μας συμφέρων και τον φθόνο που νιώθουμε για τους άλλους. Ύστερα να κινηθούμε για την ανατροπή της παρούσας κατάστασης, να γκρεμίσουμε το ψεύτικο τοπίο.

Ο φθόνος και το ατομικό συμφέρων είναι οι βασικές αιτίες, που αποτυγχάνουν κατά κανόνα οι προσπάθειες οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας, όταν αυτή επιχειρήσει να διαμαρτυρηθεί για την υπάρχουσα κατάσταση. Τότε, θα θυμηθούμε όλοι τα φορολογικά της και τις παροχές της, συγκρίνοντας τις με τις δικές μας. όπως συνέβη πρόσφατα και με τα φορτηγά, χάνοντας όμως την ουσία, η οποία είναι πως όλοι μας πλέουμε στον ίδιο βούρκο.

Ακολουθώντας αυτή τη τακτική δεν θα αλλάξει τίποτα και θα παραδώσουμε στις αυριανές γενιές ένα χάος. Αν κακώς δεν μας νοιάζει για το αύριο του τόπου και κοιτάμε μόνο τη πάρτη μας, θα πρέπει να καταλάβουμε πως το πρόβλημα θα αγγίξει άμεσα και εμάς. Η Ελλάδα θα βρίσκεται σιδηροδέσμια σε άνομα συμφέροντα και οι πολιτικοί θα μας εμπαίζουν. Αν αυτό θέλουμε, αυτό θα λάβουμε. Από την άλλη αν δείξουμε αλληλεγγύη σε όποια κοινωνική ομάδα πάει να εξεγερθεί, τότε θα κερδίσουμε όλοι και πάνω από όλα η πατρίδα μας.

Η αλλαγή πρέπει και μπορεί να γίνει χωρίς την χρήση βίας, με εργαλείο την πολιτική ανυπακοή στην κυβέρνηση των δοσίλογων και η επόμενη μέρα να εγκαθιδρύσει στη χώρα πολίτευμα «Άμεσης Δημοκρατίας». Ύστερα να γίνουν οι διορθώσεις εκείνες στο Σύνταγμα που θα την προστατεύουν από οποιαδήποτε επιβουλή, ξένη ή εγχώρια. Τα υπόλοιπα θα πάρουν το δρόμο τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: