Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

11η Σεπτεμβρίου

Παρακολουθούσα ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση με θέμα την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και τα τρομοκρατικά χτυπήματα. Είμαι της άποψης πως εκείνα τα γεγονότα δεν είναι τόσο τρομοκρατικές ενέργειες, όσο μία καλοσχεδιασμένη επιχείρηση από το «στενό» επιτελείο του Μπούς και τους σκοτεινούς κύκλους εξουσίας των ΗΠΑ, προς όφελος της ακόρεστης δίψας τους για έλεγχο και εξουσία, εις βάρος του Αμερικανικού λαού και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Φυσικά μία τέτοια άποψη δεν αποτελεί την «ανακάλυψη της Αμερικής», αφού εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο πιστεύουν το ίδιο, για δικούς του λόγους ο κάθε ένας, όπως και εκατομμύρια άνθρωποι την απορρίπτουν. Το σίγουρο είναι πως ολοκληρωμένες, ικανοποιητικές απαντήσεις κυρίως στους συγγενείς των θυμάτων δεν δόθηκαν ποτέ και από κανέναν. Αντίθετα έχουν βρεθεί πολλές «ατέλειες» στη συγκεκριμένη υπόθεση που κάνουν την εκδοχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ να εξασθενεί. Τα στοιχεία είναι πάρα πολλά και μια απλή έρευνα στο διαδύκτιο μπορεί να βάλει σε σκέψεις και τον πιο δύσπιστο.

Ακολούθως θυμήθηκα πως και η Ισπανία έχει ζήσει τη δική της «11η Σεπτεμβρίου» το 2004. Στις 11 Μαρτίου του 2004 κάποιοι τοποθέτησαν 10 βόμβες σε τέσσερα τρένα οι οποίες εξερράγησαν γύρω από μία βασική σιδηροδρομική γραμμή, στη Μαδρίτη και στα περίχωρά της, έχοντας ως αποτέλεσμα τον θάνατο 192 ανθρώπων και τον τραυματισμό 1400. Οι πυροτεχνουργοί είχαν εξουδετερώσει τρεις ακόμη εκρηκτικούς μηχανισμούς.
Η επίθεση αυτή προκάλεσε την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Ισπανία και παρότι δεν έγινε Σεπτέμβριο μήνα, χαρακτηρίζεται συμβολικά ως η 11η Σεπτεμβρίου των Ισπανών, ενώ το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ανακήρυξε την ημέρα εκείνη «Παγκόσμια μέρα για τα θύματα της τρομοκρατίας»

Στις δυο επιθέσεις βρίσκουμε ένα κοινό σημείο το οποίο είναι, πως επελέγη η 11η ημέρα του μήνα που αυτές εκδηλώθηκαν. Αυτό μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, κάποιοι όμως λένε πως ο αριθμός 11 είναι ο αγαπημένος αριθμός των Μασόνων και διάφορων μυστικιστικών οργανώσεων και έχει συμβολική σημασία για αυτούς. Η μασονία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα σκοτεινά κέντρα εξουσίας, σε πολιτικό και τραπεζικό επίπεδο, τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη και κρύβεται πίσω από μεγάλες πολιτικές αποφάσεις που σημάδεψαν τον κόσμο.

Θα μπορούσε ο αριθμός 11 να αποτελέσει το «δαχτυλικό αποτύπωμα» σχετικά με το ποιος είναι πίσω από αυτά τα χτυπήματα, όμως από μόνος του δεν αποτελεί απόδειξη ένας αριθμός. Ίσως όμως αν συνδυαστεί με άλλα γεγονότα και να αποτελέσει. Για παράδειγμα αξίζει να δούμε τι συνέπειες είχαν αυτά τα χτυπήματα σε παγκόσμιο επίπεδο και ποιοι ευνοήθηκαν. Τι αλλαγές έφεραν στις ανθρώπινες ελευθερίες και ποιες γεωπολιτικές κινήσεις έγιναν. Αναμφισβήτητα τότε θα βρούμε μασόνους και μάλιστα πολλούς. Τις συνέπειες των πράξεων τους τις βιώνουμε ακόμη και σήμερα. Πόλεμοι, πείνα, απληστία, αλληλοσπαραγμός, οικονομική κατάρρευση.

Τα κράτη αντί να κυνηγούν τους μασόνους όπου τους πετύχουν μιας και είναι κάτι σκοτεινό, συνωμοτικό, τους επιτρέπουν να λειτουργούν τις «στοές» τους σε διάφορες πόλεις του κόσμου και επιτρέπουν στα μέλη αυτών, να συμμετέχουν στα κοινά, κυβερνήσεων και οργανισμών. Προπύργια τους είναι η Αμερική και η Αγγλία ενώ έχουν διεισδύσει και σε διεθνείς οργανισμούς. Έχουν με αυτό τον τρόπο κατορθώσει να γίνουν οι σημερινοί πολιτικοί, οι σημερινοί δικαστές, οι σημερινοί οικονομολόγοι κλπ. Αυτό είναι συνέπεια της απώλειας της Δημοκρατίας από τα χέρια των λαών και η παραχώρηση της εξουσίας της στο έλεος των ισχυρών.

Αναπόφευκτα μιας και πλησιάζει η ημερομηνία θέλω να εκφράσω μία ανησυχία, η οποία βασίζεται σε κάποια πράγματα που παρατήρησα. Ζούμε σε στιγμές μνημονίου. Όλη μας η ζωή πλέον κινείται γύρω από αυτό. Άλλους τους έχει επηρεάσει περισσότερο και άλλους λιγότερο. Η κοινωνία βράζει αφού οι κοινωνικές ομάδες βάλλονται. Θα περίμενε κανείς υπό τέτοιες συνθήκες ο πρωθυπουργός της χώρας να εμφανίζεται λιγότερο προκλητικός και αλαζόνας. Αντί αυτού όμως εκπέμπει τη μέγιστη αλαζονεία μέσα από τις πράξεις του και τις δηλώσεις του.


Μόλις πρόσφατα έκανε ανασχηματισμό, τοποθετώντας στη νέα δομή της κυβέρνησης 48 μέλη, αριθμός υπερβολικός για μια χώρα σαν την Ελλάδα και τώρα στη Θεσσαλονίκη δήλωσε στους τοπικούς φορείς πως είναι μιζέρια να συζητάνε τη διανομή της κρατικής πίττας στην έκθεση Θεσσαλονίκης. Με άλλα λόγια αποκάλεσε μίζερους τους ανθρώπους που διεκδικούνε πράγματα για τον τόπο τους, από τον πρωθυπουργό της χώρας τους. Αυτές σίγουρα δεν είναι κινήσεις για να κατευνάσει τη λαϊκή οργή. Αντίθετα είναι κινήσεις για να δυναμιτίσουν το κλίμα. Σαν να θέλει να οδηγήσει τη λαϊκή οργή στο ξέσπασμα.

Αυτή η συμπεριφορά του Παπανδρέου, που δείχνει σαν να μην αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του, σε συνδυασμό με τις πληροφορίες από Αμερική και Γερμανία που ακούστηκαν μέσα στην εβδομάδα και μιλάνε για λαϊκό πραξικόπημα και εμφύλιο πόλεμο αντίστοιχα, με κάνουν να σκέφτομαι μήπως σύντομα μας ετοιμάζουν «κάτι» τα Ανθελληνικά κέντρα. Μπορεί να είναι και αβάσιμα όλα αυτά όμως απαιτείται μεγάλη προσοχή από όλους για να μη φτάσουμε στο σημείο να ζήσουμε τη δικιά μας «11η Σεπτεμβρίου». Έχουμε «σκοτωθεί» στο παρελθόν μεταξύ μας πολλές φορές για χάρη ξένων, ας μη τους ξανακάνουμε ποτέ τη χάρη.


Υ.Γ Πρέπει να θυμόμαστε όλοι πως εχθρός δεν είναι ο διπλανός μας ότι και αν πιστεύει. Εχθρός και «κερκόπορτα» για τους εχθρούς της πατρίδας μας είναι το πολιτικό σύστημα με ελάχιστες ίσως εξαιρέσεις σε πρόσωπα.


Υ.Γ.1 Πάσα ομοιότητα με τους Μασόνους και τον ΓΑΠ είναι εντελώς συμπτωματική. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: