Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Είναι άσχημο συναίσθημα!

Είναι πραγματικά άσχημο το συναίσθημα που βίωσα όταν προσπαθούσα για αρκετή ώρα να εξηγήσω στη μάνα μου από το τηλέφωνο, για ποιο λόγο δεν παίρνει επίδομα αδείας. Σύνταξη χηρείας παίρνει και είναι 55 ετών. Η ηλικία της είναι και το παράπτωμα της σύμφωνα με την κυβέρνηση, αφού είναι κάτω των 60 ετών. Ήλπιζε μέχρι τελευταία στιγμή πως κάτι θα γίνει και θα το πάρει. Άκουγε φήμες από εδώ και από εκεί, τις έλεγαν πως δεν μπορούν να τα κόψουν τα επιδόματα, έπαιρνε τηλέφωνο στο ταμείο της, ρώταγε ξαναρώταγε αλλά μάταια. Τελικά το είδε στην πράξη.

Είναι ακόμη ποιο άσχημο το συναίσθημα όταν γνωρίζεις πως όλες αυτές οι περικοπές που κάνει η αδίστακτη πολιτική του Παπανδρέου, θα είναι μάταιες και δεν θα πιάσουν τόπο. Γιατί πείτε μου ποιοι Έλληνες και Ελληνίδες δεν θα έδιναν από το υστέρημα τους αν ήξεραν πως την ίδια στιγμή θα χτιζόταν ένα σχολείο, ένα νοσοκομείο, θα αγοραζόταν ένα πλοίο, ένα αεροπλάνο, ένα ασθενοφόρο ή ένα πυροσβεστικό όχημα με τα χρήματα τους; Όλοι θα δίναμε τα χρήματά μας και με την καρδιά μας.

Εδώ όμως η δουλειά πάει αλλού. Εδώ γίνεται εξόφθαλμη ληστεία στα λαϊκά στρώματα. Παραβιάζεται η κοινωνική συνοχή και θυσιάζονται τα πάντα στο βωμό του κέρδους και του αρρωστημένου οικονομικού συστήματος. «Τα μέτρα ήρθαν και θα μείνουν» επισημαίνει σε όλους τους τόνους και προς όλους τους αποδέκτες ο Πρωθυπουργός. Και αρπάζει τα χρήματα από τον Ελληνικό λαό για να ικανοποιήσει την ακόρεστη όρεξη της εγχώριας και ξένης οικονομικής ελίτ.

Διαμορφώνει τάχιστα συνθήκες σκλαβιάς στον εργασιακό τομέα με τη σφραγίδα της κυβέρνησης, την ίδια ώρα που η ανεργία θερίζει σαν το δρεπάνι του χάρου τα Ελληνικά νοικοκυριά. Βουλιάζει το σύστημα υγείας στα τάρταρα και διαλύει την παιδεία προκαλώντας ανεπανόρθωτη ζημιά. Παραχωρεί αβίαστα την εθνική κυριαρχία και λειτουργεί σαν μέγγενη για τη μεσαία τάξη, την ίδια στιγμή που απαξιώνει δημόσιους οργανισμούς για να τους ξεπουλήσει ευκολότερα σε ιδιώτες.

Γέμισε τους δρόμους διόδια και σε όσα προϋπήρχαν αύξησε σκανδαλωδώς την τιμή της διέλευσης. Ενισχύει τις τράπεζες την ίδια ώρα που με μία υπογραφή καταλύει ασφαλιστικά δικαιώματα. Δυσφημεί τη χώρα μας όπου βρεθεί στο εξωτερικό, λειτουργώντας σαν τον μεγαλύτερο Ανθέλληνα. Καταργεί στρατηγικές συμφωνίες με εταίρους όπως είναι η Ρωσία, που μόνο καλό θα έκαναν στον τόπο και ανεβάζει την τιμή σε βασικά είδη κατανάλωσης όπως είναι τα τρόφιμα και τα καύσιμα.

Το μεγάλο ερώτημα σε όλα τα παραπάνω είναι όχι ως που θα φτάσει η κυβέρνηση, αλλά ως που πρέπει να της επιτρέψει η Ελληνική κοινωνία να φτάσει. Διότι η Ελληνική κοινωνία πρέπει να αντιδράσει και η ίδια να θέσει τα όρια. Η Ελληνική κοινωνία πρέπει να θέσει σε ισχύ τους μηχανισμούς εκείνους που θα τιμωρούν άμεσα μία επιζήμια κυβέρνηση που πέτυχε την εκλογή της, φορώντας την κουκούλα της δημοκρατίας και μοιράζοντας ψεύτικες υποσχέσεις. Όχι όμως με το να εκδιώξει απλά την παρούσα κυβέρνηση και να ανεβάσει στη θέση της την παράταξη του κυρίου Σαμαρά ή κάποιο άλλο από τα κόμματα, αλλά επιβάλλοντας μία αναδιάρθρωση του πολιτικού μας συστήματος, που θα οδηγεί στην Άμεση Δημοκρατία.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η χώρα μας θα κάνει αρκετό καιρό να συνέλθει από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά η ίδια η κοινωνία μπορεί να επουλώσει τις πληγές που δημιούργησε η παρούσα κυβέρνηση, αν κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση και εξασφαλίσει πως η χώρα θα έχει μέλλον και οι επόμενες γενιές δεν θα παραλάβουν καμένη γη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: