Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Άξιοι της μοίρας μας

Μετά και την εικόνα της χθεσινής απεργίας είναι φανερό πως ο Ελληνικός λαός νοσεί πολύ βαριά. Πρώτη φορά ίσως στη σύγχρονη Ελλάδα θίγονται τόσοι πολλοί και αντιδρούν τόσο λίγοι. Αποδεικνύεται περίτρανα πως εκτός από οικονομική ύφεση, μας έχει χτυπήσει και πνευματική ύφεση. Τυφλωμένοι από εγωισμό και αδυνατώντας να κοιτάξουμε πέρα από το δάχτυλο μας, βάζουμε ταφόπλακα με τη στάση μας στο όποιο μέλλον θα μπορούσε να έχει αυτός ο τόπος. Ταγμένοι στην πρόσκαιρη βόλεψη μας, έχουμε μετατραπεί σε ανθρωπάκια, που κάνουν οδυνηρούς συμβιβασμούς, καταπατώντας την αξιοπρέπεια μας και εκπορνεύοντας στο σύστημα τις αξίες μας.

Αυτή η απάθεια που επιδεικνύουν όλοι, ο τρόπος που ανέχονται ότι επιβάλλει η κυβέρνηση και οι ξένοι εντολοδόχοι της, αποτελούν ντροπή για το Ελληνικό γένος. Ποτέ άλλοτε στην Ελληνική ιστορία δεν παραδόθηκαν τόσα πολλά δικαιώματα, με τόσο ήπιο τρόπο, σε επίδοξο κατακτητή. Είμαστε μικρός λαός, κατά καιρούς πολλοί επιχείρησαν να μας στριμώξουν πάντα όμως το πλήρωναν ακριβά. Ίσως υπάρχουν κάποια ελαφρυντικά για τη συνολική αντιμετώπιση του θέματος αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί στο δικό μου το μυαλό τουλάχιστον, πώς η Ελληνική κοινωνία έχει αποδεχτεί συνειδητά το ρόλο του κομπάρσου και αφήνει άλλους να αποφασίζουν για αυτή χωρίς αυτή.

Δέχομαι ότι ο συνδικαλισμός ανήκει στο «αμαρτωλό» κομμάτι της κοινωνίας μας. Ουκ ολίγες φορές έχει χρησιμοποιηθεί για να εξυπηρετήσει κομματικές σκοπιμότητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο κόσμος να χάσει την εμπιστοσύνη του στους συνδικαλιστές δικαιολογημένα. Δεν χρειαζόμαστε όμως καθοδήγηση από κάποιον. Είμαστε ελεύθερα όντα. Ας βγούμε έξω να φωνάξουμε για όσα μας κλέβουν και ας γράψουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας τους όποιους συνδικαλιστές. Για μια φορά ας τους χρησιμοποιήσουμε αντί να μας χρησιμοποιούν. Την κάλυψη της απεργίας χρειαζόμαστε νομικά μόνο από αυτούς. Από εκεί και πέρα αγνοήστε τους, μην πάτε ούτε στους λόγους που βγάζουν, μόνο σταθείτε έξω από τη βουλή.

Το πολυπληθές συλλαλητήριο της 5ης Μαΐου τους είχε κάνει να χάσουν το χρώμα και τα λόγια τους, για αυτό το αντιμετώπισαν με τη προβοκάτσια που δολοφόνησε εν ψυχρό τέσσερις συνανθρώπους μας. Ήθελαν να το αμαυρώσουν και να σπείρουν το φόβο στις καρδιές μας. Τα ΜΑΤ επίσης βγάζουν ότι ψυχοσαδιστικό απωθημένο έχουν μέσα τους επάνω στον κόσμο σε αυτές τις απεργίες. Οι μηχανισμοί προπαγάνδας και πλύσης εγκεφάλου της κυβέρνησης κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Ο Γκέμπελς θα ήταν πραγματικά υπερήφανος για αυτούς. Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην ελαχιστοποίηση της προσέλευσης του κόσμου στις μαζικές διαμαρτυρίες.

Από μια άλλη οπτική γωνία θα μπορούσε να πει κάποιος πως η απεργίες προϋποθέτουν και δημοκρατικές κυβερνήσεις που ξέρουν να αφουγκράζονται τη λαϊκή βούληση. Αυτό η αλήθεια είναι πως το έχουμε απολέσει. Η τωρινή κυβέρνηση με το ψεύδος απέσπασε την ψήφο του Ελληνικού λαού και σίγουρα δεν έχει τη λαϊκή εντολή για τις πράξεις της. Το κυριότερο επιχείρημα της είναι αυτό. Πως κέρδισε την νόμιμη εκλογική αναμέτρηση. Δεν δείχνει να την ενδιαφέρει η επανεκλογή της, ούτε η πολιτική της συνέχεια, όσο το να ικανοποιήσει τις ορέξεις στα αιμοδιψή αφεντικά της. Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις σαν και τούτη; Κάποιος ακολουθεί τη νόμιμη διαδικασία, εκλέγεται και αρχίζει να καταστρέφει και να ξεπουλάει, και οι καταστροφές που προκαλεί στο κέλυφος της κοινωνικής συνοχής είναι τόσο βίαιες που αποκλείεται εκείνο να αντέξει άλλα τρία χρόνια.

Ίσως ήρθε η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε και εμείς το είδος των αντιδράσεων μας. Απέναντι σε όλα αυτά ίσως πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως δεν θα επιτρέψουμε τις πράξεις τους. Πρέπει να δώσουμε στους πολιτικούς απατεώνες ξεκάθαρο μήνυμα πως η βούλησή τους δεν είναι βούληση μας. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να επιτευχθεί με απλές 24ωρες απεργίες, αλλά με συνεχείς κινητοποιήσεις σε όλα τα μέτωπα μέχρι να «γονατίσει» το σύμπαν και να το πάρουν απόφαση πως τα Αμερικανάκια είναι άλλοι και όχι εμείς. Αλλιώς εκείνοι θα κυκλοφορούν με ύφος νεαρού που πέρασε τη νύχτα με τη ποιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο και εμείς θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Γοριλάκι

Δεν υπάρχουν σχόλια: