Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

ΤΟΥΡΚΟΪΣΡΑΛΗΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Εχθές τα ξημερώματα στις 03:01 προσγειώθηκε στην Ελευσίνα το Ελληνικό C-130 που μετέφερε τους 31 Έλληνες ακτιβιστές πίσω στην Ελλάδα. Μαζί με τους Έλληνες ταξίδεψαν και τρεις Γάλλοι και ένας Αμερικανός. Με την επιστροφή της αποστολής η υπόθεση της παράνομης σύλληψης και ομηρίας των ακτιβιστών που έπλεαν σε διεθνή ύδατα είχε αίσιο τέλος.

Με αφορμή το πρόσφατο ναυτικό επεισόδιο ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα.
Δυστυχώς στην πλάτη ενός λαού, των Παλαιστινίων παίχτηκε σε υψηλό πολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο ένα παιχνίδι. Δεν ήταν πρωταγωνιστές αυτού οι ακτιβιστές οι οποίοι είχαν έναν ευγενή σκοπό, να βοηθήσουν συνανθρώπους τους, αλλά οι κυβερνήσεις δύο αιμοβόρων κρατών της περιοχής.

Είναι τουλάχιστον αστείο να βλέπεις την Τουρκία να φοράει το ανθρωπιστικό προσωπείο και να νοιάζεται τάχα μου για τους Παλαιστίνιους τη στιγμή που διαχρονικά η ίδια χώρα πράττει τις ίδιες αθλιότητες σε βάρος των Κούρδων και η ίδια χώρα συντηρεί στρατό κατοχής εν έτη 2010 σε βάρος της Κύπρου μας. Είναι η <<ευαίσθητη>> Τουρκία που <<αγαπάει>> τους ανθρώπους και την <<αγάπη της>> αυτή την έδειξε έμπρακτα στους Αρμένιους, τους Πόντιους και στους υπόλοιπους πληθυσμούς της περιοχής. Η ανθρωπιστική Τουρκία συντηρεί το casus belli σε βάρος των γειτόνων της και επιδεικνύει εναντίων τους αλυτρωτικές συμπεριφορές. Θα έπρεπε να απονεμηθεί το Όσκαρ υποκριτικής στον κο Νταβούτογλού και στο δόγμα του όταν μιλάει για καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία είναι ένα μαντρόσκυλο της περιοχής που συντηρείται από συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας για να εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς. Πάνω στην αλαζονεία της πίστεψε πως μπορεί να δαγκώσει το χέρι που την ταΐζει και πήγε να το κάνει καλυμμένη πίσω από έναν ανθρωπιστικό μανδύα.

Από την άλλη πλευρά όλα τα παραπάνω δεν νομιμοποιούν τις πράξεις των Σιωνιστών. Εκμεταλλεύονται το καθεστώς ατιμωρησίας που απολαμβάνουν από τη διεθνής κοινότητα. Μία ατιμωρησία στις αυθαιρεσίες τους που έχουν κερδίσει οι ίδιοι, αφού έχουν καταφέρει να βάλουν ανθρώπους δικούς τους σε θέσεις κλειδιά σε όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις του κόσμου. Επίσης κατορθώνουν και επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία για τον ίδιο λόγο, αφού είναι γνωστό πως οι Εβραίοι ελέγχουν τα μονοπάτια του χρήματος. Μία ματιά διαχρονική σε διοικήσεις τραπεζών το αποδεικνύει. Τα ΜΜΕ που είναι πηγή πληροφόρησης για τους ανθρώπους ομοίως ελέγχονται από Εβραίους. Με όλους αυτούς τους μηχανισμούς στις υπηρεσίες τους κατορθώνουν και απολαμβάνουν ατιμώρητοι την ασυδοσία τους. Όποιος τα επισημαίνει αυτά χαρακτηρίζεται από εκείνους ρατσιστής και αντισημίτης. Δεν είναι όμως έτσι. Οι ίδιοι προκαλούν τον παγκόσμιο αντισημιτισμό με τις πράξεις τους. Κανένας άνθρωπος δεν ξυπνάει το πρωί και λέει <<σήμερα θα τα βάλω με τους Εβραίους>>.

Για ότι γίνεται υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες. Οι ίδιοι καλλιεργούν και τον αντιαμερικανισμό αφού αναγκάζουν την Αμερική να τους καλύπτει. Θα πρέπει όμως να έχουν στο μυαλό τους πως αν τους ξεφύγει το παιχνίδι τότε θα ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου και ίσως πληρώσουν και για πράγματα που δεν φταίνε. Όποιος ζητάει τα πολλά χάνει και τα λίγα λέει ο σοφός Ελληνικός λαός. Λύση μπορεί να δώσει ο ίδιος ο Ισραηλινός λαός με το να απαιτήσει πραγματικές πολιτικές ειρήνης. Είναι παράλογο αυτό που κάνουν εκεί κάτω και πρέπει να το αντιληφθούν. Να εναντιωθεί ο λαός του Ισραήλ στην πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας του και να βαδίσει με ειλικρίνεια στο δρόμο της ειρήνης.

Και οι Τούρκοι και οι Ισραηλινοί παραδοσιακά εχθροί του Ελληνισμού είναι. Ας μη ξεγελιόμαστε με τις κοινές Ελληνοϊσραηλινές στρατιωτικές ασκήσεις. Είναι οι ίδιοι Ισραηλινοί που δεν ήθελαν να πετάξουν ανατολικά του 25ου μεσημβρινού για να μη παρεξηγηθεί η Τουρκία. Τώρα ας συγκρουστούν οι πολιτικές τους για το ποιος θα είναι ο δερβέναγας της περιοχής και εμείς ας απολαύσουμε τις μισαλλόδοξες πολιτικές τους να ακονίζουν τα μαχαίρια και να στρέφει ο ένας τις ύπουλες μεθόδους του εναντίων του άλλου. Μακάρι να υπάρξει φώτιση στους πολιτικούς μας να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία για το καλό της πατρίδας μας, αν και φοβάμαι πως δεν έχουν ούτε το ελάχιστο πολιτικό βάρος, ούτε όραμα για το μέλλον του τόπου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: