Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Καφενειακές συζητήσεις


Το τελευταίο διάστημα την επικαιρότητα την μονοπωλούν συζητήσεις γύρω από την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας. Ακούμε διαρκώς τα Μ.Μ.Ε. στην πλειοψηφία τους να ασχολούνται με τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε, το πόσο σκληρά μέτρα πρέπει να παρθούν και το πόσο χαμηλά έχει πέσει η Ελλάδα στο Διεθνές στερέωμα λόγω της δεινής οικονομικής της κατάστασης.

Έχουμε ακούσει τρομερά πράγματα και από "Ευρωπαίους εταίρους μας" σχετικά με το πόσο "κακά παιδιά" είμαστε. Εξαιτίας της μικρής Ελλάδας κινδυνεύει το "Αθώο" και "Αγνό" νόμισμα μας το ευρώ, κινδυνεύει ως και η αξιοπιστία και η συνοχή ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά αναπαράγουν μεταξύ τους οι υποψήφιοι σωτήρες μας. Φταίμε εμείς οι Έλληνες για το ότι δεν μας ρώτησε κανείς αν θέλουμε να φτιαχτεί μία Ευρωπαϊκή ένωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της ευρωπαϊκής ελίτ και όχι βασισμένη στις αξίες και στα ιδεώδη των Ευρωπαϊκών λαών.

Είμαστε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας από τη μία και από την άλλη τρέχουν να μας δανείσουν και πολλαπλάσια από όσα ζητάμε με επιτόκιο 6,5%. Μα πώς τότε μας εμπιστεύονται τα ωραία χρήματα τους αφού μας θεωρούν πλοίο που βουλιάζει; Αφού είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση γιατί συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα μας πρωτοδανείσει; Οι "φίλοι" Ευρωπαίοι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο των "σύμμαχων" Αμερικανών γιατί θορυβήθηκαν όταν στραφήκαμε στους Κινέζους για να αναλάβουν το χρέος μας;
Στην αντίπερα όχθη η Κυβέρνηση Παπανδρέου με τη νωπή λαϊκή εντολή και την ισχυρή πλειοψηφία θα περίμενε κανείς να λειτουργήσει ως ανάχωμα στα κερδοσκοπικά παιχνίδια και να δώσει τις λύσεις εκείνες που χρειάζονται για να βγει η χώρα από αυτήν την περιπέτεια. Αντί αυτού συντηρεί την καταστροφολογία με τις πλάτες των Μ.Μ.Ε. που χειραγωγούν τη κοινή γνώμη, αποπροσανατολίζοντας την για να βρει η κυβέρνηση στρωμένο το έδαφος να επιβάλλει τις αντιλαϊκές και ανθελληνικές της πολιτικές. Ενώ το μόνο μέλημα της είναι από που θα δανειστεί δεν εφαρμόζει καμία πολιτική για να πάψει ο δανεισμός. Δεν κάνει καμία κίνηση ουσίας για την οικονομία παρά μόνο κινήσεις σπασμωδικές, προσπαθώντας με λόγια και όχι με πράξεις να κερδίσει τις εντυπώσεις. Να οδηγήσει τη χώρα μας στο να αρχίσει να παράγει κάτι. Κάποιο προϊόν που να μπορούμε να το εξάγουμε και να είναι ανταγωνιστικό. Να αποκτήσει η Ελλάδα κάποια ταυτότητα. Θα μου πείτε δύσκολες εποχές για επενδύσεις. Θα συμφωνήσω αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε πως γίνεται πάντα να βρίσκονται χρήματα για τις τράπεζες και να μην υπάρχουν χρήματα για επενδύσεις. Η χώρα δεν παράγει πλέον τίποτα. Μέχρι και τα φασόλια το εθνικό μας φαγητό τα εισάγουμε απ' έξω.

Αντίθετα με μεγάλη ακρίβεια και απόλυτη προθυμία, νομοθετεί ούτως ώστε να αφαιρεθεί το εθνόσημο από την Ελληνική Αστυνομία, να κατέβουν τα θρησκευτικά σύμβολα από τα σχολεία και τις δημόσιες υπηρεσίες και φυσικά να Ελληνοποιήσει όσους περισσότερους λαθρομετανάστες μπορεί. Χωρίς καν να ερωτηθεί ο Ελληνικός λαός για όλα αυτά. Κατά τα άλλα έχουμε Δημοκρατία. Αλήθεια πριν πόσα χρόνια έγινε το τελευταίο δημοψήφισμα;
Μία από τις πρώτες αποφάσεις που έλαβε ο "ως μελλοντικός ηγέτης" (όλοι θυμόμαστε τις δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την ήττα του κόμματος του στις εκλογές του 2007, πριν καν προλάβει να μιλήσει ο αρχηγός του) σημερινός υπουργός εθνικής άμυνας κος Ευάγγελος Βενιζέλος , ήταν να υποβαθμίσει ποιοτικά τις παρελάσεις στις εθνικές επετείους. Θα συμμετέχουν μόνο πεζοπόρα τμήματα χάριν της οικονομίας είναι η επίσημη αιτιολογία. Αν θέλουν οικονομία ας κόψουν τους μισθούς τους. Είναι αλλεργικοί οι κύριοι σε οτιδήποτε έχει σχέση με το έθνος μας, με τον Ελληνισμό.

Φτάσαμε στο σημείο ο πρωθυπουργός της Ελλάδος να κάνει δηλώσεις περί κινδύνου απώλειας εθνικής κυριαρχίας και να μην ιδρώνει το αυτί κανενός.
Είδαμε όλοι στη σύνοδο κορυφής τον Έλληνα πρωθυπουργό να τον "κυνηγάει" και να του φράζει θρασύτατα το δρόμο ένας δημοσιογράφος Αγγλικού Μ.Μ.Ε. και τον κύριο Παπανδρέου να αντιδρά αμήχανα και να μη μπορεί να επιβληθεί ως αρχηγός κράτους. Γιατί από την αντίδρασή του καταλάβαμε πως είναι καλός και ευγενικός άνθρωπος αλλά ηγέτης μίας χώρας δεν είναι.

Η αντιπολίτευση επίσης δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Καμία πρωτοβουλία ουσίας και καμία γόνιμη πρόταση για το καλό της χώρας. Στο βασίλειο της ζούγκλας η αντιπολίτευση με τη στάση που κρατάει θα μπορούσε να είναι η ύαινα που ξερογλείφεται και περιμένει τη σειρά της να φάει κάποιο κοκαλάκι από το πτώμα. Έδωσαν με υποκρισία συναίνεση στην κυβέρνηση, ίσως γιατί η πίτα είναι μεγάλη. Ίσως και για να συγκαλύψουν "αμαρτίες" του παρελθόντος. Οραματίζονται ακόμη και συγκυβέρνηση κάποιοι. Αυτοί μπορούν να οραματίζονται ότι θέλουν. Εμείς όμως; Ας μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε λίγο.

Πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημα μας, να ξυπνήσουμε επιτέλους και να δείξουμε πως υπάρχουμε, έχουμε απαιτήσεις, όραμα και δικαιώματα. Δεν είμαστε άβουλα όντα, όσο και αν θέλουν να μας θεωρούν τέτοια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: