Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

<<Έφυγε>> ο Αστυνομικός

Έχασε τη μάχη για τη ζωή ο αστυνομικός της ομάδας ΔΕΛΤΑ, Σπύρος Θεοδώρου, που είχε δεχθεί τα πυρά κακοποιού στην Κυψέλη, τα μεσάνυχτα της 3ης Απριλίου.
Ο αρχιφύλακας νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στον Ερυθρό Σταυρό.
Είχε τραυματιστεί σε επιχείρηση σύλληψης δραστών κλοπής αυτοκινήτου. Την ώρα που προσπαθούσαν, μαζί με συνάδελφό του αστυνομικό της ομάδας «Δ» να ακινητοποιήσουν έναν ύποπτο κοντά στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, δέχτηκαν πυροβολισμούς από το συνεργό του, τον οποίο δεν είχαν αντιληφθεί.
Το πρόσωπο - κλειδί της υπόθεσης ήταν μια γυναίκα, η οποία κατά τη διαδικασία ελέγχου προσπάθησε να παρέμβει, με αποτέλεσμα –όπως ισχυρίζονται οι αστυνομικοί– οι δύο ειδικοί
φρουροί να αποπροσανατολιστούν και να αιφνιδιαστούν.
Ο 30χρονος Σπύρος Θεοδώρου δέχθηκε μια σφαίρα από όπλο Μακάροφ στη βάση του αυχένα. Ο δράστης πυροβόλησε και τον 34χρονο Γ. Αναγνωστόπουλο και τον τραυμάτισε στο κεφάλι κάτω από το κράνος. Αμέσως μετά οι δύο δράστες άρπαξαν τα όπλα και τα κινητά τηλέφωνα των αστυνομικών και διέφυγαν με μοτοσικλέτα.
Συλλυπητήριο μήνυμα απηύθυνε στην οικογένεια του άτυχου αστυνομικού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας. «Με οδύνη απευθύνομαι στην οικογένεια του αδικοχαμένου αστυνομικού Σπύρου Θεοδώρου, εκφράζοντας τη βαθιά θλίψη όλων μας», αναφέρει ο κ. Παπούλιας.
«Εκφράζω την οδύνη και τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του ειδικού φρουρού Σπύρου Θεοδώρου, ο οποίος υπέκυψε στα τραύματα της εγκληματικής επίθεσης που είχε δεχθεί το βράδυ της 2ας Απριλίου», αναφέρει σε συλλυπητήρια δήλωσή του ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. «Για τη θυσία και την προσφορά του εκλιπόντος είμαστε ευγνώμονες. Το όνομά του θα μείνει ως ηχηρή απάντηση σε όσους ανεύθυνα λαϊκίζουν εναντίον της Ελληνικής Αστυνομίας συλλήβδην, παραγνωρίζοντας και αποσιωπώντας το σημαντικό έργο που επιτελούν καθημερινά τα στελέχη της», προσθέτει.
«Βαθιά οδύνη» εκφράζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. «Ο Σπύρος Θεοδώρου, που χτυπήθηκε κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, έδωσε γενναία μάχη για την ζωή του. Η Πολιτεία οφείλει να συμπαρασταθεί σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας, που επιτελούν το έργο τους σε σκληρές συνθήκες. Αυτές τις δύσκολες ώρες, η σκέψη μας βρίσκεται κοντά στην οικογένεια του, στην οποία εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια», καταλήγει.
Μετά την τραγική εξέλιξη που είχε η υπόθεση, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για θέματα Δημόσιας Τάξης Χρήστος Μαρκογιαννάκης δήλωσε: «Εκφράζω τη βαθύτατη οδύνη και τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του αστυνομικού Σπύρου Θεοδώρου που έχασε τη μάχη για τη ζωή που έδινε γενναία επί δίμηνο, μετά από τα δολοφονικά πυρά που είχε δεχθεί από κακοποιό, κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Αισθάνομαι την ανάγκη να τονίσω ότι θα σταθούμε δίπλα στην οικογένεια του αδικοχαμένου αστυνομικού και να υποσχεθώ ότι η Ελληνική Αστυνομία, θα εξιχνιάσει και αυτήν την υπόθεση και θα παραδώσει τον δράστη του εγκλήματος στη Δικαιοσύνη».


Σχόλιο. Δεν είδα να γίνεται κάποια εκδήλωση διαμαρτυρίας για τον θάνατο του αστυνομικού, ούτε τα ΜΜΕ έδωσαν την ανάλογη βαρύτητα στο θέμα. Να θυμίσω εδώ πως αυτός δεν ήταν ο μόνος θάνατος αστυνομικού την ώρα του καθήκοντος το τελευταίο διάστημα. Εάν όμως είχε συνάχι κάποιος κουκουλοφόρος ή κάποιος αλλοδαπός το κέντρο της Αθήνας θα γέμιζε διαδηλώσεις, θα είχαμε παντού φεστιβάλ διαμαρτηρίας και τα τηλεοπτικά πάνελ θα είχανε πάρει φωτιά. Τα συλληπητήρια μου στην οικογένεια του εκλιπόντα και μία ευχή να είναι ο τελευταίος που χάνεται στη μάχη της καθημερινότητας.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

<<Από τη Σκύλα στη Χάρυβδη>>.

Παρατηρώ σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς για όλους μας τις ενέργειες και τις δηλώσεις των στελεχών των δύο μεγάλων κομμάτων, διότι με τα σημερινά δεδομένα αυτά τα δύο θα εξακολουθούν να πρωταγωνιστούν στον πολιτικό στίβο της χώρας. Αυτό που συμπεραίνω είναι πως και οι δύο παρατάξεις εμφανίζουν τρομερή ομοιότητα στην αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων. Στην αναποτελεσματικότητα, την ασάφεια και τις κινήσεις εντυπωσιασμού παίρνουν ακριβώς τον ίδιο βαθμό. Άριστα! Σε ιδέες, στην προσπάθεια επίλυσης των προβλημάτων, στην ουσία και την παρακαταθήκη για ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, αγγίζουν το απόλυτο μηδέν. Εδώ θέλω να πω πως δεν τους θεωρώ ανίκανους σε καμία περίπτωση καθώς οι περισσότεροι έχουν κάνει εξαιρετικές σπουδές ενώ σε ότι αφορά το ατομικό τους συμφέρον ενεργούν με στοιχειώδη ευφυΐα. Το όλο πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν θέλουν. Δεν θέλουν διότι οποιαδήποτε λύση σε ένα πρόβλημα απαιτεί πολιτικό κόστος και οι κύριοι αυτοί δεν θέλουν να το επωμιστούν. Δεν αναφέρομαι στο πολιτικό κόστος της ψήφου του απλού πολίτη, γι αυτήν άλλωστε έχει φροντίσει ο κομματικός μηχανισμός που έχει διεισδύσει σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας μας και έχει αναλάβει τη χειραγώγηση της λαϊκής μάζας με το να μετατρέπει τους πολίτες σε όχλο και κομματικό στρατό. Μπορεί κάλλιστα να παραλάβει έναν αξιόλογο και ικανότατο άνθρωπο και να τον μετατρέψει στον απόλυτο αχυράνθρωπο. Οι ίδιοι οι πολιτικοί είναι «αιχμάλωτοι» του κομματισμού. Για του λόγου το αληθές αναλογιστείτε με ποια κριτήρια ψηφίζουν οι εργαζόμενοι στις συνδικαλιστικές εκλογές; Ή με ποια κριτήρια ψηφίζουν οι φοιτητές τις φοιτητικές παρατάξεις; Ή και με ποια κριτήρια δίνονται οι προαγωγές στο Δημόσιο, τον Στρατό, την Αστυνομία κλπ. Η απάντηση είναι γνωστή. Με κομματικά κριτήρια. Ο κάθε ένας βάζει τους δικούς του. Δεν μας ενδιαφέρει αν είσαι ικανός για τη θέση αρκεί να είσαι «δικός μας». Ο κομματισμός είναι ένα θηρίο που κατατρώγει τις σάρκες του Ελληνικού Έθνους και δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστο κανέναν ευαίσθητο τομέα. Να πω λοιπόν πως το πολιτικό κόστος που τους ενδιαφέρει είναι αυτό που θα έχουν από τους εντολοδόχους τους. Πρόκειται για ανθρώπους ή οργανισμούς με ισχυρά οικονομικά ή γεωπολιτικά συμφέροντα που παρεμβαίνουν στο εσωτερικό μιας χώρας δρώντας στο παρασκήνιο και φροντίζουν για την τοποθέτηση του «σωστού» ανθρώπου στη σωστή θέση. Έτσι διασφαλίζουν την επίτευξη των συμφερόντων τους. Για να φτάσουν εκεί πέτυχαν να ελέγχουν το θηρίο του κομματισμού. Στην ουσία ελέγχουν όλο το πολιτικό σύστημα ξεπερνώντας τον όποιο σκόπελο βρεθεί μπροστά τους, αφού ο κομματισμός είναι υπεράνω προσώπων και όποιος του εναντιωθεί απαξιώνεται και «εξαφανίζεται». Ελέγχουν τον κομματισμό εύκολα διότι οι ίδιοι τον δημιούργησαν για τους παραπάνω σκοπούς. Αλήθεια ποιοι χρηματοδότησαν την ίδρυση των κομμάτων; Ποιοι και γιατί εξακολουθούν να τα χρηματοδοτούν μέχρι σήμερα; Γιατί ένα τέτοιο τερατούργημα απαιτεί τεράστια ποσά για την στήριξή του και ο κρατικός προϋπολογισμός δεν φτάνει. Σκεφτόμενος όλα τα παραπάνω και μαθαίνοντας τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, θλίβομαι που η μόνη μας επιλογή με βάσει το υπάρχων πολιτικό σύστημα είναι εάν θα μας φάει η <<Σκύλα>> ή η <<Χάρυβδη>>.
Χαρούμενες Ευρωεκλογές σε όλους όσους ψηφίσουν και τα <<πεφωτισμένα βλαστάρια μας>> να μας κάνουν περήφανους όπως μόνο αυτοί ξέρουν και στο εξωτερικό.