Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ

Σαν σήμερα οι απανταχού Έλληνες έγιναν για άλλη μια φορά παράδειγμα προς μίμηση για τον υπόλοιπο κόσμο, προβαίνοντας σε μία πράξη ηρωισμού και αυταπάρνησης, απέναντι σε έναν φαινομενικά υπέρτερο αντίπαλο.

Στις 28-10-1940 οι Έλληνες δια στόματος του πρωθυπουργού Ι. Μεταξά είπαν ένα βροντερό <<Όχι>> στο τελεσίγραφο που επέδωσε η Ιταλία, αποφασισμένοι να σταθούν απέναντι στα σχέδια των δυνάμεων του φασιστικού άξονα.

Με αυταπάρνηση, φιλότιμο και ομοψυχία οι Έλληνες αφήνουν άφωνη την Οικουμένη και καταφέρνουν ένα ισχυρό πλήγμα στον εισβολέα, γεμίζοντας ελπίδα τους λαούς της Ευρώπης που υπέφεραν απο το ναζισμό. Οδήγησαν σε παταγώδη αποτυχία και ταπείνωση τον Μουσολίνι, αναγκάζοντας τον σύμμαχο του Α. Χίτλερ να παρέμβει στέλνοντας κατά της Ελλάδος επίλεκτα τμήματα στρατιωτικών δυνάμεων καθυστερώντας έτσι σημαντικά τα σχέδια του για εισβολή στη Ρωσία.

Όπως ήταν αναμενόμενο μετά απο σκληρό αγώνα η Ελλάδα ηττήθηκε και τέλεσε υπο στρατιωτική κατοχή. Ο Ελληνικός λαός τότε αντιμετώπισε φοβερές κακουχίες οι οποίες όμως δεν στάθηκαν ικανές να εμποδίσουν τους Έλληνες να συνεχίσουν να παραδίδουν μαθήματα ηρωισμού μέσω της Εθνικής Αντίστασης. Καθημερινά στα Ελληνικά βουνά έγραφαν με χρυσά γράμματα κομμάτια της ιστορίας.

Ο εθνικός μας αγώνας αποτέλεί πηγή έμπνευσης για όλο τον κόσμο και πρέπει να είναι οδηγός για όλες τις γενιές. Είναι λυπηρό που κάποιοι σήμερα θέλουν να καταργήσουν τις εκδηλώσεις μνήμης, στις ενέργειες των προγόνων μας υποβαθμίζοντας και παρουσιάζοντας τες ως περιττές και μη αναγκαίες. Δεν νομίζω πως πρέπει να ενοχλεί κανέναν η στρατιωτική παρέλαση που τόσο κόπτονται να καταργήσουν. Αντίθετα είναι μία ευκαιρία να έρθει ποιό κοντά και να γνωρίσει καλύτερα ο κόσμος τον θεσμό των ενόπλων δυνάμεων.

Όπως και οι μαθητικές παρελάσεις είναι μια συμβολική πράξη δείχνοντας πως ο ανθός, το μέλλον της χώρας δηλώνει παρών στους εορτασμούς μνήμης. Μία πράξη που τιμά και τα ίδια τα παιδιά που συμμετέχουν.
Ας σταματήσουμε να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας και ας πάψουμε να το παίζουμε αλλεργικοί στους θεσμούς βγάζοντας κάθε είδους κόμπλεξ απέναντι τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: