Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Μέτρα και ημίμετρα

Έβλεπα στην τηλεόραση την συνέντευξη τύπου, που παραχώρησε από τις Βρυξέλλες για τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με θέμα την οικονομική κρίση, ο πρωθυπουργός κος Κωνσταντίνος Καραμανλής. Από όλα όσα είπε ο πρωθυπουργός θέλω ως πολίτης αυτής της χώρας να σχολιάσω δύο σημεία. Δύο σημεία που ξεχώρισα ανάμεσα στα ευχολόγια και τις γενικόλογες τοποθετήσεις του πρωθυπουργού για την οικονομική κρίση, σε συνάρτηση με τις συνέπειες αυτής στη χώρα μας. Αναφέρομαι στο σημείο που τόνισε ο πρωθυπουργός την ανάγκη να προστατευτεί η ελεύθερη οικονομία από τον κρατικό παρεμβατισμό και στο σημείο που μας διαβεβαίωσε πως δεν πρόκειται να φορολογήσει τα κέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών εν μέσω οικονομικής κρίσης, ενώ παράλληλα έδινε το πράσινο φως για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να κάνω μία παρένθεση και να σας εκμυστηρευτώ πως μόλις συνδύασα αυτά τα δύο δεδομένα στο μυαλό μου συνειρμικά η πρώτη λέξη που σκέφτηκα ήταν το «γλέντι». Διότι ηθελημένα ή μη ο πρωθυπουργός μας αποκάλυψε, πως το επόμενο διάστημα η οικονομική ελίτ της χώρας μας, θα μας «γλεντήσει» κανονικά και μάλιστα με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Πρέπει να κατανοήσουμε πως σε μία περιορισμένη αγορά σαν τη δική μας ο όρος «ελεύθερη οικονομία» δεν ευσταθεί. Αυτό που θα μπορούσε να αντικαταστήσει με ακρίβεια τον παραπάνω όρο είναι η ασυδοσία. Το υπόβαθρο της εγχώριας αγοράς δεν είναι εκείνο που απαιτείται για να στηρίξουμε το οικονομικό μας σύστημα στους νόμους της ελεύθερης οικονομίας. Εάν το κάνουμε παρόλα αυτά το μόνο που θα πετύχουμε θα είναι να αποδείξουμε στην πράξη, τον αλάνθαστο νόμο της φύσης πως το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Μία άνευ όρων παραδομένη αγορά θα περιέλθει στα χέρια των επιχειρηματιών, επιτρέποντας τους να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες πάντα εις βάρος του μέσου Έλληνα καταναλωτή, του μέσου Έλληνα εργαζόμενου, όπως ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη οι τράπεζες θα συνεχίσουν να πατάνε επί πτωμάτων και να κατακρεουργούν ανεξέλεγκτα την Ελληνική κοινωνία αφού οι πολίτες μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες τους για ρευστότητα, αναπόφευκτα καταφεύγουν σε αυτές. Να ξεκαθαρίσω εδώ πως δεν είμαι υπέρμαχος σε λύσεις Σοβιετικού τύπου και σε καμία περίπτωση δεν προτείνω κάτι τέτοιο. Εκείνο που λέω είναι πως ένας μετρημένος κρατικός παρεμβατισμός και η επιβολή κανόνων λειτουργίας της οικονομίας θα λειτουργούσε ως αντίβαρο και θα δημιουργούσε μία ισορροπία στο οικονομικό μας σύστημα και σε συνδυασμό με αύξηση των Δημοσίων Επενδύσεων μόνο καλό θα έκανε στον Έλληνα πολίτη. Άποψη μου είναι πως θα πρέπει να σταματήσει ο πρωθυπουργός να δαιμονοποιεί τον κρατικό παρεμβατισμό και να πράξει αυτό που αργά ή γρήγορα θα είναι αναπόφευκτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: